Chapter Title : ഗൗരിയും രമേഷും : ഒരു രാസലീല [REMAAVATHI]
ഊരികളഞ്ഞതാണെല്ലോ. പിന്നെ ചായയുമായി രമേഷിന്റെ മുറിയിൽ ചെന്നു. അവൻ ഉറക്കത്തിൽ ആണ്. വിളിച്ചുണർത്തി ചായ കൊടുത്തു.
തിരികെ പോയി ചൂലും തറ തുടയ്ക്കുന്നതിനുള്ള സാമഗ്രികളുമായി വന്നു. അവർ മുറി തൂത്തി വാരി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൻ ടോയ്ലെറ്റിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി വന്നു. ഉടുപ്പിന്റെ പോക്കറ്റിൽ നിന്നും 500 രൂപായെടുത്തു അവരുടെ നേരെ നീട്ടി. "ഇന്നാ ഇത് വച്ചോളു".
ഗൗരിയമ്മ : "അയ്യോ എന്താ കുഞ്ഞേ. എന്തിനാണ് ഇത്?"
രമേഷ് : "ഇന്നലെ രാത്രിയിൽ നിങ്ങൾ ചെയ്ത ജോലിക്കുള്ളതാണ് ഇത്. എനിക്ക് ഓശാരം ഒന്നും വേണ്ട".
ഗൗരിയമ്മ : അയ്യോ ഉണ്ണി മോനെ.. അപ്പോൾ അന്നേരം ഉറക്കമല്ലായിരുന്നു അല്ലെ.. എന്നോട് പിണക്കമാണോ?
രമേഷ് : ഞാൻ എന്തിനു നിങ്ങളോടു പിണങ്ങണം. ചെയ്ത ജോലി ഇഷ്ടമായി. അതിന്റെ കൂലി ഞാൻ തന്നു. ഇനി എനിക്ക് വേണം എന്ന് തോന്നുമ്പോൾ നിങ്ങൾ തരുമോ?
ഗൗരിയമ്മ : അത് പിന്നെ കുഞ്ഞേ.... കുഞ്ഞെന്തു പറഞ്ഞാലും ഞാൻ ചെയ്യാം. പട്ടിണിയും പരിവട്ടവും ഒക്കെയുള്ള എനിക്ക് നിങ്ങളൊക്കെയല്ലാതെ ആരുണ്ട്.
രമേഷ് : പട്ടിണിയും പരിവട്ടവും ഒക്കെ അവിടിരിക്കട്ടെ. നിങ്ങൾ ചോദിക്കുന്ന കാശു തരാം. എനിക്ക് ഊക്കൻ തോന്നുമ്പോൾ തരണം. സമ്മതമാണോ?
ഗൗരിയമ്മ : അയ്യോ ഞാൻ കുഞ്ഞിനോട് കാശു ചോദിക്കുകയോ. ഒരിക്കലും ഇല്ല. എന്താന്നു വച്ചാൽ കുഞ്ഞു അറിഞ്ഞു ഇങ്ങു തന്നാൽ മതി.
രമേഷ് : ങ്ഹാ.. ശരി നിങ്ങൾ പോയി ജോലി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞിട്ട് വാ.
ഗൗരിയമ്മ : അയ്യോ കുഞ്ഞറിഞ്ഞില്ലിയോ? അച്ഛനും അമ്മയും കോട്ടയത്തു കല്യാണത്തിനു പോയിരിക്കുവാ. രാത്രിയിലെ വരൂ.
രമേഷ് : ഓഹോ.. അപ്പോൾ ഇവിടെ ഇന്ന് വേറെ ആരും ഇല്ലേ? ശരി എനിക്ക് വിശക്കുന്നു എല്ലാം എടുത്തു വെക്കു. ഇന്ന് നിങ്ങളെ രണ്ടുമൂന്നു കളി കളിക്കണം എനിക്ക്.
ഗൗരിയമ്മ : അയ്യോ രണ്ടുമൂന്നോ?. എന്നെ കൊല്ലുമോ വയസ്സാം കാലത്തു. ഞാൻ ഇന്നലെ കണ്ടതല്ലേ ആ ആനക്കുണ്ണ. ഹോ ഭയങ്കരം തന്നെ. കുഞ്ഞു കുളിച്ചിട്ടു വാ ഞാൻ കഴിക്കാൻ എല്ലാം എടുത്തു വെക്കാം.
രമേഷിനും ഗൗരിയമ്മക്കും പെരുത്ത സന്തോഷം. അവൻ കുളിക്കാൻ കയറിയപ്പോൾ ഒരു
💬 Comments
View all comments