Chapter Title : ഗൗരിയും ശ്യാമും [Sojan]

കട്ടിലിലേയ്ക്ക് ഒരു വശം ചരിഞ്ഞു കിടന്നു. അപ്പോഴും ചെറുതായി ഞെട്ടുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

*** *** ***

ഇതിനു ശേഷം ഒരു തവണ, അവളുടെ അകത്തിട്ടും അടിച്ചു. ധൈര്യമായി അകത്ത് ഒഴിക്കുകയും ചെയ്തു. ആ കളിയും ശ്യാമിന് നന്നായി പോയെങ്കിലും ഗൗരിക്ക് മാനസീകമായി അതത്ര സുഖകരമായിരുന്നില്ല എന്ന് മുഖഭാവത്തിൽ നിന്നും മനസിലാകുമായിരുന്നു.

അത് മെൻസസിന്റെ പ്രശ്‌നമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് അവൻ പോകുന്ന വിഷമമായിരുന്നു. അതിനു ശേഷം മനോഹരൻ കൊണ്ടുവന്ന ഭക്ഷണം എല്ലാവരും കഴിച്ചു.

*** *** ***

ഇനിയുള്ള സംഭവങ്ങൾ ചുരുക്കി പറഞ്ഞ് കഥ അവസാനിപ്പിക്കുകയാണ്. ഗൗരി പോയ ശേഷം 3 മണിയായപ്പോൾ മംഗലാപുരത്തിനടുത്ത് ഒരു സ്ഥലത്ത് പണിക്കാരും, മനോഹരനും, ശ്യാമും എത്തിചേർന്നു. പീറ്റർ അവിടെ വന്നിരുന്നു.

ബാക്കി പണം കൃത്യമായി പീറ്റർ ഏൽപ്പിച്ചു. താക്കോൽ മടക്കികൊടുക്കുകയും, ഇനി തീരാനുള്ള ജോലികളുടെ വിവരണവും, ബൈക്ക് ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലവും, മറ്റ് കണക്ക് കാര്യങ്ങളും എല്ലാം പറഞ്ഞ് മനസിലാക്കി കൊടുത്തു.

ഫോൺ മാത്രം പീറ്റർ ശ്യാമിന് നൽകിയിരുന്നു. (അല്ല ആദ്യമേ തന്നെ അവന്റെ ശംബളത്തിൽ നിന്നും ഫോണിന്റെ പണം ഈടാക്കിയിരുന്നു).

മംഗലാപുരത്തു നിന്നുള്ള ബസിൽ ആയിരുന്നു മനോഹരനും മറ്റും പോകേണ്ടിയിരുന്നത്.

മനോഹരനുമായി കണക്കു തീർത്തപ്പോൾ ശ്യാമിന് കഷ്ടിച്ച് നാട്ടിലെത്താനുള്ള പണമേ ബാക്കി ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.

മനോഹരൻ നിർബന്ധിച്ച് ശ്യാമിനെ പണം ഏൽപ്പിക്കാൻ നോക്കി; അവൻ വേണ്ട എന്ന് കട്ടായം പറഞ്ഞു. അവസാനം ഗൗരിയെ പിരിയുന്നതു പോലെയുള്ള അതേ വേദനയോടെ മനോഹരനെ പിരിഞ്ഞു.

അവൻ ഒരു ദളിതനായിരുന്നു, എന്നാൽ ശ്യാമിനെ സംബദ്ധിച്ചിടത്തോളം അവനെന്നും സ്വന്തം കൂടപ്പിറപ്പായിരുന്നു. (വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം അവൻ ശ്യാമിനെ കാണാൻ ഒരിക്കൽ നാട്ടിൽ വന്നു)