Chapter Title : ഗീതാഗോവിന്ദം 3 [കാളിയൻ]

കൊടുമ്പോഴും എന്റെ നടുക്കം മാറിയിട്ടില്ലായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ അവൾ ശാന്തമായി ഉറങ്ങുകയാണ്. ഗീതുവിനെ സംബന്ധിച്ച് ശാന്തതയ്ക്ക് തന്നെ രണ്ട് വ്യത്യസ്ത അർത്ഥം ഉള്ളത് പോലെ തോന്നി. എത്ര പെട്ടെന്നാണ് ഗീതുമാറിയത്. നിലാവുള്ള രാത്രി കരിമേഘങ്ങൾ ആയി മാറിയ പോലെ.

ഭയമെല്ലാം മാറ്റി വച്ച് ഞാൻ കാര്യങ്ങൾ യുക്തിപരമായി ചിന്തിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഭയത്തെ നേരിടാൻ യുക്തിയ്ക്കേ കഴിയൂ.

ഞാൻ ഗീതൂന്റെ യോനിയിലേയ്ക്ക് തൊടാൻ പോയപ്പോഴാണ് വീണ്ടും അസ്വഭാവികമായ സംഭവമുണ്ടായത്. അബോർഷന്റെ അനന്തര ഫലത്തിൽ നിന്ന് ഗീതു ഇത് വരെയും മോചിതയായില്ലെന്ന സത്യം ഒരു ഞെട്ടലോടെ ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. എല്ലാം മാറി ഗീതു നോർമലായെന്ന് ഞാൻ വിശ്വാസിച്ചതാണ് എന്നാൽ എന്നെയും ,എന്തിന് ഗീതൂനെ പോലും കബിളിപ്പിച്ച് രോഗം അവളുടെ മനസ്സിന്റെ ഉള്ളറകളിലെ വിടെയോ ശക്തിപ്രാപിക്കുകയായിരുന്നു..... മനസ്സിൽ ഭയം ഇരച്ച് കയറി.. ഒറ്റപ്പെട്ട പോലെ ....

"അച്ഛാ ........ "
നൈർമല്യാമാർന്ന കുരുന്ന് ശബ്ദം എവിടെ നിന്നോ കാതിലേയ്ക്ക് തുളഞ്ഞ് കയറി. ചുറ്റും നോക്കി ...

ഇല്ലാ... ഇത് സംഭവ്യമല്ല... എന്റെയും സമനില തെറ്റുകയാണോ ....? ഭയത്തിന്റെ പരമകോടിയിലും ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ ആ പെൺ കുരുന്നിന്റെ അച്ഛാ എന്നുള്ള വിളി ഒന്നുകൂടെ കേൾക്കുവാൻ കൊതിയ്ക്കുകയായിരുന്നു.

**********************

രാവിലെ തന്നെ കുളിച്ച് ചായയിട്ട് ഗോവിന്ദേട്ടനരികിലേക്ക് ചെന്നു. പാവം എന്നിറ്റിട്ടില്ല. വിളിക്കാൻ നിന്നില്ല ചായ തിരികെ അടുക്കളയിൽ കൊണ്ട് വന്ന് മൂടി വച്ചു. ഇന്നലത്തെ ക്ഷീണം കാണും . പാതിരാത്രിയല്ലെ വിളിച്ചുണർത്തി വീട്ടിന്റെ മണ്ടേല് കേറ്റിച്ചത് ... എന്തായാലും അതിന് ഗുണമുണ്ടായി. വർഷങ്ങളോളം ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചത് ഏട്ടൻ ഇന്നലെ പറഞ്ഞു. എന്നെ ശരിക്കും മനസിലാക്കി. അറിയാതെ ആണെങ്കിലും എന്നെ അവഗണിച്ചതും സങ്കടപ്പെടുത്തിയതുമൊക്കെ പുള്ളിക്കാരൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഞാൻ പറയാതെ തന്നെ. അതാ കണ്ണുകളിലുണ്ടായിരുന്നു. മനസ്സിൽ വല്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി.

പക്ഷെ അതിന് ശേഷമുണ്ടായതൊന്നും എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും ഓർമ്മ വരുന്നില്ല. ഇനി എന്റെ പാല് വല്ലോം കട്ട് കുടിച്ചോ എന്തോ കള്ളൻ ......
ശരിക്കും സോറി പറയാനാണ് ഏട്ടനേം കൊണ്ട് മുകളിലേയ്ക്ക് വലിഞ്ഞ് കേറിയത് തന്നെ അന്ന് തള്ളി മാറ്റിയത് ഇഷ്ടമില്ലാത്തത് കൊണ്ടല്ല, അവിടെ തൊടുമ്പൊ പഴയ കാര്യം