Chapter Title : ഗീതാഗോവിന്ദം 4 [കാളിയൻ]

"നൈറ്റി രണ്ടെണ്ണാണ് ഇല്ലാതായത്. ഇങ്ങനെ പോയാൽ കൊറെ തുണി എടുക്കേണ്ടിവരും.

"നൈറ്റിയ്ക്ക് മാത്രമേ നാശനഷ്ടമുള്ളോ അതോ ....? "

"ദേ... എന്നെ കൊണ്ടൊന്നും പറയിക്കരുത്. വൃത്തികെട്ടവൻ......

മ്‌ഹും..."

"ഞാനെന്ത് വൃത്തികേട് കാണിച്ച് . "

"യ്യോ... ഒരു പുണ്യാളൻ വന്നിരിക്കുന്നു. കുറച്ച് നാളായിട്ട് എന്നെ ഇവിടെ ഇട്ട് ചപ്പാത്തിക്ക് കുഴക്ക്........ ഞാനൊന്നും പറയണില്ല......!!"

"ഓഹ്..... എങ്കി പിന്നെ കുഴക്കണ സമയത്ത് പറയാൻ മേലാരുന്നോ കുഴക്കണ്ടാന്ന് . ഇത് ഏതാണ്ട് ഉഴുത് മറിച്ചാലും വേണ്ടില്ലാന്നപോലെ ആണ് ഇരിപ്പ്.എന്നിട്ടാണ് ഈ ഡയലോഗ്. "

ഒരേമ്പക്കം വിട്ട് അത് ഗോവിന്ദേട്ടൻ പറഞ്ഞപ്പൊ ഉള്ളിലെ ആത്മാഭിമാനത്തെ അത് ചൊറിഞ്ഞു.

"ആഹാ... ഇപ്പൊ അങ്ങനെ ആയോ... പാവോല്ലേ... ആയിക്കോട്ടെ എന്ന് വച്ച് വേദന ഒക്കെ സഹിച്ച് ഒരല്പം സ്വതന്ത്യം തന്നപ്പോ അത് ഇങ്ങനെ ആയല്ലേ... കാണിച്ച് തരാം... വാ ഇനി ... "

ദേഷ്യത്തിൽ കപ്പിലിരുന്ന വെള്ളം മുഴുവനെടുത്ത് മോന്തി....

"ആയ്ക്കോട്ടെ......."

ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ഗോവിന്ദേട്ടനത് പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്കുറപ്പായിരുന്നു , ഏട്ടന്റെ സ്വരം മാത്രം മതി എന്റെ ഈ വാശിയൊക്കെ അലിഞ്ഞില്ലാതാവാനെന്ന് . എന്നാലും നമ്മൾ പെണ്ണുങ്ങൾ വിട്ട് കൊടുക്കാൻ പാടില്ലല്ലോ....

**********************

ദിവസത്തിന്റെ ദൈർഖ്യം ഈയിടയായി കൂടിയത് പോലെ. അതെ ഏട്ടൻ പറഞ്ഞതു പോലെ ഇതൊരു പുതിയ ലൈഫ് ആണ്. പോയ പ്രായം തിരികെ കിട്ടില്ലെന്ന് ഞാൻ ഏട്ടനെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചിരുന്നു. പക്ഷെ. പക്ഷെ ഇപ്പൊ കല്യാണത്തിന് മുമ്പുള്ള ആ ചുറുചുറുക്കൊക്കെ തിരികെ കിട്ടിയ പോലെ . എന്നാലും അതിനെ ഓക്കെ വകച്ച് വക്കുന്നത് ഈ നാണം തന്നെ ആണ്. എങ്ങനെ നാണിക്കാതിരിക്കും അമ്മാതിരി പ്രവർത്തികളല്ലേ ദുഷ്ടൻ ചെയ്യുന്നത്. അങ്ങേർട നോട്ടം കാണുമ്പോ തന്നെ മേലാകെ തരിക്കും.

ആശിച്ചതെല്ലാം കൈവന്നപ്പോൾ ഞാനാണ് എതിര് നിൽക്കുന്നത്. ഞാനെന്ത് ചെയ്യാനാണ്. അവിടെ തൊടുമ്പൊ മോന്റെ ഓർമ്മയാ പിന്നെ അങ്ങോട്ട് ആകെ മൂഡ് ഓഫാവും. ഇങ്ങനെ ആയാൽ ഏട്ടനെന്നെ വെറുക്കും. ഒരു ഭർത്താവിന് അവകാശപ്പെട്ടതാണ് ഞാൻ വിലക്കുന്നത്.

ഏട്ടനെന്റെ മനസ്സ് അറിയാം. എല്ലാം ശരിയാവും. ഏട്ടൻ ശരിയാക്കും. ജീവിതത്തിന് ഇത്രയും നിറം പകർന്നത് ഏട്ടനാണ്. വിട്ടുപ്പോയ കളങ്ങളിലും ഏട്ടൻ തന്നെ