Chapter Title : ഗീതാഗോവിന്ദം 7 [കാളിയൻ]

എങ്ങനെ കേറി എന്നുള്ള ചോദ്യം അവൾ മനപൂർവ്വം കുഴിച്ച് മൂടി.

"ഇനി താമസിക്കാൻ പാടില്ല. വിഘ്നങ്ങൾ കണ്ട് തുടങ്ങിയിരിക്കണു. ഇന്ന് തന്നെ പൂജയും കർമ്മ നടപ്പടികളും ആരംഭിക്കണം. " മുത്തശ്ശി നിർദേശിച്ചു.

"എല്ലാവരും കുളിച്ച് കുറി ചാർത്തി ഇന്ന് സസ്യയ്ക് തന്നെ മുകളിലെത്തണം. പൂജ അവിടെയാണ്. ഞാനതിന്റെ ഏർപ്പാടുകളെല്ലാം ചെയ്ത് കഴിഞ്ഞു. ഇനി കർമ്മിയെ വിളിച്ചാൽ മാത്രം മതി. അശുദ്ധി ഉള്ളവർക്ക് പിൻവാങ്ങാം. "

"പിന്നെ കർമ്മങ്ങളും രീതികളുമൊക്കെ വിചിത്രമായി തോന്നിയേക്കാം. പക്ഷെ എല്ലാവരും സഹകരിച്ചേ പറ്റു. "

അത് കേട്ടതും മുതിർന്നവരുടെ മുഖം ചുളിഞ്ഞു. പക്ഷെ അവർ മുത്തശ്ശിയെ തിരുത്താൻ നിന്നില്ല.

"ഈ വയസ്റ്റീടെ ഭ്രാന്തായിട്ട് തോന്നാം നിങ്ങൾക്കിതൊക്കെ .പക്ഷെ മക്കളെ , ഞാൻ ഇത് നിങ്ങളുടെ ഭാവിയോർത്ത് ചെയ്യുന്നതാ. ഞാൻ മണ്ണടിഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾക്കിതൊന്നും ചെയ്ത് തരാൻ ആരുമില്ല .നിങ്ങൾ കാണാത്ത പലതും ഉണ്ട് ഈ ലോകത്തിൽ. ഈ മുത്തശ്ശി അതിൽ പലതും നേരിട്ട് ദർശിച്ചിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങൾ കാണാത്ത പലതും നിങ്ങൾ വെറും കെട്ടുകഥകൾ മാത്രമാണ് അല്ലേ...?

ഇന്ന് നമ്മൾ അല്പം ത്യജിച്ചില്ലെങ്കിൽ നാളെ നമ്മുടെ കുലം തന്നെ നശിച്ച് പോകും. ശരിക്കും പറഞ്ഞാൽ ഇന്ന് നടന്ന സംഭവം ചെറുതാണ്. വലുത് വരാനിരിക്കുന്നതേയുള്ളു. തയ്യാറായി നിന്നോ . മുത്തശ്ശീടെ പ്രാർത്ഥന എന്നും മക്കളോടൊപ്പം ഉണ്ടാവും. "

എല്ലാവരും അത് ഗൗരവമായി തന്നെ എടുത്തു. ഗംഗ ഒഴിച്ച് . അവൾ ഗീതൂനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. കണ്ടോ കണ്ടോ എന്ന ആംഗ്യം കാട്ടി. ഗീതു ഇതൊക്കെ കേട്ട് ഭക്തിസാന്ദ്രമായി അവിടെ ഏതാണ്ട് തൊഴുത് നിൽക്കുന്ന അവസ്ഥയിലായിരുന്നു.

"പൊട്ടി പെണ്ണ്.