Chapter Title : ഗീതാഗോവിന്ദം 7 [കാളിയൻ]
എന്നെ ശരിക്കും മിസ്സ് ചെയ്ത പോലെ. പുതിയ പുതിയ രീതികൾ . ഓരോന്ന് കഴിയുമ്പോഴും വേറൊന്ന്. വല്ലാത്തൊരധികാരം . ഇടയ്ക്ക് ഞാനും അധികാരമെടുക്കും. പുള്ളിയ്ക്കതും ഇഷ്ടമാണ്.
വല്ലാതെ റഫ്. ഇന്നലെ ബ്ലോ ജോബ് ചെയ്ത് എന്റെ വായിലാണ് ഒഴിച്ചത്. പണ്ട് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ ഇത്തവണ ഒരാഞ്ജ . വായിൽ തന്നെ വയ്ക്കാൻ. ഇറക്കാനും പാടില്ല തുപ്പാനും പാടില്ലാത്രേ . വിചിത്രം തന്നെ. പിന്നെ ആ കണ്ണിലെ ആവേശം കാണുമ്പൊ ഞാൻ എന്തും ചെയ്യും. എത്ര തവണ രുചിയോടെ കുടിച്ചിരിക്കുന്നു. അതിന്റെ മണം തന്നെ ഒരു ഹരമാണ്.
ഞാൻ വായിച്ചു നിർത്തി ഗീതുനെ നോക്കി. ആള് സ്തബദയായി വായും പൊളിച്ചിരിപ്പാണ്.
"കണ്ടോ ഇതാണ് ഭാര്യമാർ . ഇവിടേം ഒണ്ട് ഒന്ന്. എന്റെ ഭാഗ്യക്കേട്. അല്ലാതെന്ത് പറയാൻ . " ഞാൻ ചുമ്മാ തട്ടി വിട്ടു.
"അത്... അ ..." ഗീതു വാക്കുകൾ തേടി.
"ആ മതി മതി." ഞാൻ ബുക്കിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. അടുത്ത പേജ് മറിച്ച് ഗീതുനെ നോക്കിയതും ദേ കരയുന്ന്.
ശബ്ദമില്ല. കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ഗുളും ഗുളും കണ്ണീർ ഇറ്റ് വീഴുന്ന്. എന്നെ നോക്കാതെ എണീറ്റ് മുട്ട് മടക്കി കെട്ടി കട്ടിലിൽ ചാരി ഇരുന്നു.
''ഓഹോ... കരയാൻ എന്തുണ്ടായി ഇപ്പൊ ..."
"മിണ്ടാട്ടമില്ല. "
സോറി പൊന്നേ ഞാൻ നിന്നെ ചൊടിപ്പിക്കാൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതല്ലേ..
"അല്ല. "
നീ ഇത്രയ്ക്ക് സില്ലി ആവല്ലേ ...
"ഞാൻ കാരണം ഭാഗ്യം കെട്ടവനല്ലേ..?"
"അയ്യോ.. ലോകാത്ത് ഏറ്റവും ഭാഗ്യവാൻ ഞാനാ ..."
"അല്ല. കള്ളം..."
"??? വട്ട് തന്നെ. "
"ഞാനൊരു പൊട്ടി പെണ്ണ്. ഞാൻ ഏട്ടന് ചേരൂല. സംതൃപ്തി കിട്ടൂല. പണ്ടേ അങ്ങനെയല്ലേ..."
"ദേ ഗീതു ചുമ്മാ ഓരോന്ന് പറയല്ലേ.."
"ഇത്ര വർഷായിട്ടും ഞാനിതൊന്നും ചെയ്ത് തന്നിട്ടില്ലല്ലോ..."
"അയ്യോ എടി പൊട്ടി കാളി ആദ്യം നീ കരച്ചിൽ നിർത്ത്. അങ്ങനാണേൽ ഞാനും നിനക്ക് ഒന്നും ചെയ്ത് തന്നിട്ടില്ലല്ലോ..."
"എന്തോന്ന് ?"
"അപ്പം തിന്നിട്ടില്ല. "
"അപ്പോ ?"
"നിന്റെ പൂറപ്പം. "
"ശ്ശെ... പോവട്ന്ന് ..... "
"കരഞ്ഞോണ്ട് ചിരിക്കണ
💬 Comments
View all comments