Chapter Title : ഗീതാഗോവിന്ദം [കാളിയൻ]

ആ എന്നെയാണോ മോളെന്ന് വിളിക്കണെ....അയ്യേ നാണക്കേട്.... ഓഫീസിലൊന്നും ആരും കേക്കണില്ലേ ആവോ.....:

ഞാൻ മോളെന്ന് വിളിക്കുന്നതവൾക്ക് ഒരുപാടിഷ്ടമാണ്, പിന്നെ ഈ പറയുന്നതൊകെ വെറും വീമ്പാണ് ......

ഓഹ് കേക്കട്ടെ സാരല്ല.......

യ്യേ...... ഇങ്ങനൊരു സാധനം .....

ആ സാധനോക്കെ അവിടിരിക്കട്ടെ ,ഞാൻ തിരിച്ചെത്തുമ്പഴേക്കും അവിടെ ഞാൻ കഴിക്കാനെടുത്ത് വച്ച സകലതും കഴിച്ച് കാലി ആക്കണം , ഇല്ലേൽ അറിയാല്ലോ...... പൂളി കളയും .....

ഓ പൂളാനിങ്ങട് വാ.... കറി കത്തിയെടുക്കും ഞാൻ.... ആഹ്...

അയ്യാ.... പറഞ്ഞതങ്ങോട്ട് കേട്ടാൽ മതി ..... ഗുളിക ഒക്കെ സമയത്തിന് കഴിക്കണം കേട്ടല്ലോ... എന്നാ ശരി .... ബൈ :

ഓ ഉത്തരവ്....!

അവൾ വളരെ നോർമലായാതിൽ എനിക്ക് അതിയായ സന്തോഷം തോന്നി....... എങ്കിലും കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് എനിക്ക് വീണ്ടും ടെൻഷനായി..... വീട്ടിലെത്തു മുമ്പ് ഒരു പത്ത് തവണയെങ്കിലും ഞാൻ അവളെ വിളിച്ച് കാണും.....

ദിവസങ്ങൾ വീണ്ടും കൊഴിഞ്ഞ് പോയി..... ദുരന്തങ്ങളെക്കെ മറന്ന് പഴയ ലൈഫിലേയ്ക്ക് നമ്മൾ പതിയെ പതിയെ തിരികെ പോയി....
മാനസികമായി ഗീതു തിരികെ എത്തിയെങ്കിലും ശാരീരികമായി തിരിച്ചു വരാത്ത രീതിയിൽ അവൾ ഒരു പാട് മാറിയതായി ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചു...... പണ്ടത്തെ ഗീതുവെ അല്ല ഇപ്പൊ... മെലിഞ്ഞിരുന്ന രൂപത്തിൽ നിന്ന് ഇപ്പോൾ അവൾ ഒരു പാട് കൊഴുത്തിരിക്കുന്നു..... ചാടിയിറങ്ങിയ തടി അല്ല ഇത് , മെലിഞ്ഞിരിക്കുന്നവർ സൈസ് വയ്കുമ്പോഴുള്ള വടിവൊത്ത കൊഴുപ്പ്..... .പ്രതേകിച്ച് ഗീതുവിന്റെ മുൻഭാഗവും പിൻ ഭാഗവും വല്ലാണ്ട് തടിച്ചിരിക്കുന്നു.... കൈ തുട ഒക്കെ .....എന്നാൽ വയറൊന്നും ചാടിയിരുന്നില്ല....അവളുടെ പഴയ ഒരു ഡ്രസ്സും പാകമല്ല...അതൊക്കെ പ്രഗ്‌നന്റ് ആയപ്പഴേ മാറ്റിയതാ .... ആ സമയത്ത് തടിച്ചിട്ട് മൂന്നു തവണയാണ് ബ്രേസിയർ സൈസ് മാറ്റിയത്.... അപ്പോഴൊക്കെ കണ്ണൻ (മോൻ )നല്ല വിശപ്പുള്ള കൂട്ടത്തിലാകുമെന്ന് അവൾ പറയാറുണ്ടായിരുന്നു.... അന്നത്തെ സന്തോഷത്തിൽ അതൊന്നും താൻ ശ്രദ്ധിച്ചില്ല....പക്ഷെ ഇപ്പൊ ...ഇപ്പൊ അന്നത്തെക്കാൾ