Chapter Title : ഗീതാഗോവിന്ദം [കാളിയൻ]

പറഞ്ഞാൽ ഇവള് വണ്ടിൽ കേറാത്ത കാര്യം ഞാനറിഞ്ഞതേ ഇല്ലാർന്ന് .... എങ്ങനറിയാൻ വെയിറ്റൊന്നുമില്ലാത്തോണ്ട് അങ്ങനൊരള് ബേക്കിൽ ഒണ്ടെന്നേ അറിയില്ല....ഞാനിവൾ കേറീന്ന് കരുതി വണ്ടി വിട്ടു.... ട്രാഫിക്കിന്റെ ശബ്ദത്തിലാവണം ഇവൾടെ വിളിയും ഞാൻ കേട്ടില്ല..... ആകെ ഇരുണ്ടു കയറിയ ഗീതൂന്റെ മുഖം കണ്ട് എനിക്കും സങ്കടായി....
"ഗീതു ഞാൻ കരുതി നീ കേറിക്കാണുമെന്ന് ....." ഞാൻ നിസ്സഹായതയോടെ പറഞ്ഞു.... നിറകണ്ണുകളോട് കൂടി അവൾ അല്പനേരം കൂടി എന്നെ അങ്ങനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു....എന്നിട്ട് എന്റെ തോളിൽ മൂന്നു നാൽ അടി അടിച്ച ശേഷം ഒന്നും മിണ്ടാതെ ബൈക്കിനു പുറകിൽ കേറിയിരുന്നു ....അവളുടെ ഇളം കൈയ് കൊണ്ട് അടിച്ചത് എനിക്ക് വേദനിച്ചില്ലെങ്കിലും എന്റെ മനസ്സിനൊരു പാട് നൊന്തു.... ഗീതൂനെ ആ രാത്രിൽ അവിടെ തനിച്ചാക്കിയതിൽ ....പാവം പേടിച്ച് പോയിക്കാണും , പേടിക്കും അത്രേ ഉള്ളെന്റെ ഗീതു..........
ഇന്നുമതോർക്കുമ്പോൾ ഒരു നീറ്റൽ ..... ആഹ് എന്തായാലും ഇനി അങ്ങനെ ഉണ്ടാവില്ല....കാരണം വണ്ടിൽ കേറിയ മുതൽ ഗീതൂന്റെ അത് എന്നെ ടച്ച് ചെയ്താ ഇരിക്കുന്നേ അതോണ്ട് ഒരിക്കലും ഗീതുനെ ഞാൻ മറന്ന് വക്കൂല ..... ചിരി വന്നു......

"മ്...? എന്താ ഒരു ചിരി....?....". മിററിലൂടെ എന്നെ നോക്കി ഗീതു ചോദിച്ചു....

"ഏയ് ഒന്നൂല്ല........"

പക്ഷെ എനിക്ക് ഡ്രൈവിങ്ങിൽ പോലും ശ്രദ്ധിക്കാൻ പറ്റീല എന്നതാണ് സത്യം .... അതിന്റെ ചൂടും മൃദുലതയും.....വണ്ടിയുടെ ഗതിക്കനുസരിച്ചുള്ള അതിന്റെ അമുങ്ങലും ....എന്താണ് സംഭവിക്കുന്നത് .... കഴിഞ്ഞ അഞ്ച് വർഷമായി ഗീതു തന്റെ കൂടെയുള്ളതാണ് ... അപ്പോഴൊന്നും തോന്നാത്ത ......

വണ്ടി ഓടിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഇത്... ഞാനാകെ അസ്വസ്ഥനായി.... ഗീതുവിത് അറിയുന്നില്ലേ... അവർക്കിത് ഫീൽ ചെയ്യുന്നിലേ.... ഞാൻ ഗ്ലാസ്സിലൂടെ അവളെ നോക്കി..... ഗീതു ഇവിടെ ഒന്നുമല്ല ... വേറേതോ ലോകത്താണ് പാവമെന്റെ പൊന്നൂസ് , ആ ദുരന്തത്തിന് ശേഷം അവളിങ്ങനെയാണ് ...എന്താവുമീ ആലോചിച്ച് കൂട്ടുന്നത് ......
പെട്ടെന്നണ്