Chapter Title : ഗീതാഗോവിന്ദം [കാളിയൻ]

സത്യമാണ് .... "ദ്രോഹി....." ഗീതു തൊട്ടു മുമ്പ് തന്നെ വിളിച്ചത് അയാളുടെ ചെവിയിൽ മുഴങ്ങി കേട്ടു....''

മുട്ടിൽ നിരങ്ങി തന്റെ ഭർത്താവടുക്കലേയ്ക്ക് വരുന്നത് കണ്ടതും ഗീതു പേടിച്ച് അല്പം കൂടി ചുവരിലേയ്ക്കമർന്നു.......

മോളേ ഗീതുസേ ......... ഞാൻ .... അറിയാതെ ..... സഹിക്കാനായിലെടി... അയാൾ അവളുടെ ദിവസങ്ങളായ് വെള്ളം തൊടാതെ ഉണങ്ങി വരണ്ട മുടിയിൽ തലോടി കെഞ്ചി....... അയാൾ കരയുകയായിരുന്നു......

അതും ഗീതുവിന് ആദ്യ അനുഭവമായിരുന്നു....തന്റെ ഭർത്താവ് കരയുന്നത് പോയിട്ട് ഒന്ന് നിരാശനായി ഇരിക്കുന്നത് പോലും ഗീതു കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നില മാസങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് വരെ .... ഗോവിന്ദേട്ടൻ എപ്പോഴും ചിരിയാണ് എന്ത് പ്രശ്നം വന്നാലും എന്ത് ഊർജ്ജിതമായിണ് ഏട്ടൻ അതിനെ നേരിടുന്നത്.... ആ മനുഷ്യനാണിപ്പോൾ തന്റെ കാൽക്കൽ കിടന്ന് കരയുന്നത്....

"എനിക്ക് വിഷമമില്ലെന്നാണോ പൊന്നുസേ
നി പറയുന്നത്....നിന്നെക്കാളും ആഗ്രഹിച്ചത് ഞാനല്ലേടി .... കൊതിച്ചതും കാത്തിരുന്നതുമൊക്കെ ഞാനല്ലേ..... ആ എനിക്ക് ഒരു കുഴപ്പവുമില്ലെന്നാണോ നീ പറയുന്നത് .... ഗോവിന്ദ് ഗീതുവിന്റെ മുട്ടിൽ തല ചേർത്ത് വച്ചു ചോദിച്ചു.....

ഭർത്താവ് തന്റെ മുന്നിൽ തകർന്നടിയുന്നത് കണ്ട് ഗീതുവിന് സഹിക്കാനായില്ല....അവൾ ഇല്ലാ എന്ന് പൊട്ടി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് തല ഇളക്കി പ്രതികരിച്ചു..... വാക്കുകൾ പുറത്ത് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല......

ഞാനിവിടെ എല്ലാം മനസ്സിലൊതുക്കിയാണ് നടന്നത്... ഞാനൂടി വീണു പോയാൽ പിന്നെ നിനക്കാരാടി.... ഞാൻ മെന്റലി ശക്തനാണെന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത് .... പക്ഷെ ഇത്ര ഒന്നും താങ്ങാനുള്ള കരുത്തെനിക്കിലെടീ....... അയാളുടെ കണ്ണീർ വീണ് ഗീതുവിന്റെ ചുരിദാർ തുമ്പ് കുതിർന്നു.....

ശരിയാണ് .....എനിക്ക് കരയാന്യം പറയാനുമൊക്കെ ഏട്ടനൊണ്ട് ... ഏട്ടന്റെ വിഷമം ആരോട് പറയും .....എന്റെ അവസ്ഥ കണ്ട്