Chapter Title : ഗീതികയുടെ ഒഴിവ് സമയങ്ങൾ 23 [Smitha] [Climax]

ചിരിച്ചു.

“രമേശാ...”

ഞാന്‍ അവനെ വിളിച്ചു.
രമേശന്‍ എന്നെ നോക്കി.

“ഒന്നും പേടിക്കേണ്ട രാജേഷേ...”

എന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവന്‍ പറഞ്ഞു.

“ഹോസ്പ്പിറ്റലില്‍ ജയനെ കൊണ്ടുവന്നപ്പം നീ കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നോടാ?”

“ഇല്ലടാ..ഞാന്‍ ലാബില്‍ ആരുന്നു...വിവരം അറിഞ്ഞത് പുറത്ത് ബഹളം കേട്ട് ഞാന്‍ കൊമ്പൌണ്ടിലേക്ക് വന്നപ്പഴാ....”

“അതായത് നീ ജയന്‍റെ അടുത്തുകൂടിപ്പോലും പോയിട്ടില്ല അല്ലെ?”

“ഇല്ലന്നെ? എന്നാ?”

അപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങളുടെ സംസാരം കേട്ട് ആളുകള്‍ ചുറ്റും കൂടി.

“നിന്‍റെ വീട്ടില്‍ നിന്‍റെ ബന്ധുക്കളോ അവരുടെ കുട്ടികളോ ഒക്കെ ഉണ്ടോ?”

“നിനക്ക് എന്നെ അറിയില്ലേ?”

രമേശന്‍ ചിരിച്ചു.

“ഞാന്‍ ഒറ്റത്തടിയല്ലേ? ആരേം അടുപ്പിക്കുന്നത് എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല എന്ന് ഞാന്‍ നിന്നോട് മുമ്പ് പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ? മാത്രമല്ല ഒരു ശാസ്ത്രജ്ഞന്‍ എപ്പോഴും ഏകാന്തത ഇഷ്ട്ടപ്പെടുന്നവന്‍ ആയിരിക്കും...”

“എങ്കില്‍...”

ചുറ്റും കൂടിയ ആളുകളെ ഒന്ന് നോക്കിയതിന് ശേഷം ഞാന്‍ അവന്‍റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

“എങ്കില്‍ എങ്ങനെയാടാ ബാസ്റ്റാഡ് എന്‍റെ കുഞ്ഞ് മാത്രം യൂസ് ചെയ്യുന്ന പെര്‍ഫ്യൂമിന്റെ മണം നിന്‍റെ മേത്ത്ന്ന് വരുന്നേ?”

അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ ചോദ്യം കേട്ട് രമേശന്‍ ഒന്ന് നടുങ്ങി.
അടുത്ത നിമിഷം എന്‍റെ കൈ അവന്‍റെ മുഖത്ത് വിലങ്ങനെ വീണു.
അടിയേറ്റ് രമേശന്‍ ചുറ്റും കൂടി നിന്ന ആളുകളുടെ കൈകളിലേക്ക് വീണു.

“രാജേഷേ...”

പെട്ടെന്ന് അവിടെക്കൂടിയിരുന്നവരില്‍ ഒരാളായ കേശവേട്ടന്‍ പറഞ്ഞു.

“ജയന് ഇവന്‍ പലപ്പോഴും ബിസ്ക്കറ്റും മിട്ടായിയും ഒക്കെ കൊടുക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്...ജയന് മാത്രമല്ല വേറെ ആമ്പിള്ളേര്‍ക്കും! എടാ നാറി! നീയെന്നാ ശാസ്ത്രമാടാ ഒണ്ടാക്കുന്നെ?”

പറഞ്ഞയാളുടെ കൈയും രമേശന്റെ മുഖത്ത് പതിച്ചു.

“വേണ്ട...!”

ദയനീയ സ്വരത്തില്‍ രമേശന്‍ പറഞ്ഞു.

“ഒരു അബദ്ധം... ഒരബദ്ധം..ഞാന്‍...”