Chapter Title : ഗോഡൗൺ [Shadow]

ചന്ദ്രന്റെ
വിശ്വാസം.....
അങ്ങനെ ദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു....

ഗോഡൗണിന്റെ അകത്ത് ചൂട്, പൊടി.....

നമിത ഷെൽഫുകൾക്കിടയിലൂടെ നടക്കും, ബോക്സുകൾ എണ്ണും......
ഒരു ദിവസം ഒരു ബോക്സ് താഴെ വീണു, അവളുടെ സാരി അല്പം വലിഞ്ഞു......
രാജു ഹെൽപ്പ് ചെയ്തു, പക്ഷേ നമിതയ്ക്ക് അസ്വസ്ഥത തോന്നി.....

കാരണം ഗോപിയുടെ ആ
സമയത്തെ നോട്ടം.....

വൈകുന്നേരം വീട്ടിൽ ചെന്ന് ചന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു: "ചന്ദ്രേട്ടാ, ക്ഷീണമാണ്.........
പക്ഷേ ലോണിന് വേണ്ടി..." ചന്ദ്രൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു, "നീ സ്ട്രോങ്ങാണ്, നമിതേ.......
മാസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു.......

നമിതയുടെ ജോബ് നല്ലതായി.....
അവൾ സ്റ്റോക്ക് മാനേജ് ചെയ്യാൻ പഠിച്ചു, കമ്പ്യൂട്ടറിൽ എക്സൽ ഉപയോഗിക്കാൻ തുടങ്ങി. പക്ഷേ ചന്ദ്രന്റെ ട്രിപ്പുകൾ കൂടി....

ചിലപ്പോൾ ഒരാഴ്ച പോലും പോകും......
നമിത തനിച്ച്.......
അപ്പോഴാണ് രാജേഷ് സാറിന്റെ സാന്നിധ്യം കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ തുടങ്ങിയത്......
സാർ ഇടയ്ക്കിടെ വരും...
അതും ബാക്കി ഉള്ളവർ പോയിട്ട്.....

"നമിത, നല്ല ജോബ് ആണോ?
എങ്ങനുണ്ട്?

കുഴപ്പമില്ല സർ....
കോഫി കുടിക്കാമോ?" എന്ന് ചോദിക്കും......
ആദ്യം നമിത മടിച്ചു, പക്ഷേ പിന്നീട് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി.......
സാറിന്റെ ഭാര്യ മരിച്ചിട്ട് 5 വർഷം........, ഒരു മകൻ വിദേശത്ത്.....

"ഞാൻ തനിച്ചാണ്, നമിത.....
നിന്നെപ്പോലെ ഒരു സൗമ്യതയുള്ള ആളെ കാണുമ്പോൾ സന്തോഷം.......
," എന്ന് ഒരു ദിവസം പറഞ്ഞു.
നമിതക്ക് വല്ലാതെ തോന്നി....

പാവം രാജേഷ് സാർ.....
ഒരു വൈകുന്നേരം, 7 മണി കഴിഞ്ഞു......
ചന്ദ്രൻ ട്രിപ്പിലാണ്.....
രാത്രി 11 മണിക്കേ വരൂ....

നമിത വെയിറ്റ് ചെയ്യാമെന്ന്
പറഞ്ഞു.....
ഗോഡൗണിൽ മറ്റാരുമില്ല,
ലൈറ്റുകൾ മങ്ങിയിരുന്നു.......

നമിത സ്റ്റോക്ക് ചെക്ക് കഴിഞ്ഞ് ക്ഷീണിച്ചിരുന്നു....