Chapter Title : ഗോൾ 5 [കബനീനാഥ്]

അവൾ കണ്ടു…

ഒരു ഫുട്ബോൾ……….

മിസ്സ് എവരിതിംഗ്…….

അതിനു താഴെ എഴുതിയിരിക്കുന്നു…

സുഹാനക്ക് കലി കയറി…

ഓന്റെ ഫുട്ബോൾ ഭ്രാന്ത്……….

അവനിനി ഇങ്ങോട്ട് വരണമെന്നില്ല…

മരുഭൂമിയിൽ കിടക്കട്ടെ…

അവളാ നിമിഷം അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു……

വൈകുന്നേരമായി……….

അബ്ദുറഹ്മാൻ വന്നു…

രാത്രിയായി……..

ന്യൂസ് ചാനലിൽ ചർച്ച തുടങ്ങി… ….

അത്താഴം കഴിഞ്ഞു…

സുഹാന മുകളിലേക്ക് കയറി…

ഷെരീഫിന്റെ വോയ്സ്…….

അതിൽ സല്ലുവിനെക്കുറിച്ച് പരാമർശമില്ല……

സഫ്നയുടെ വോയ്സ്……….

അവൾ സ്വന്തമായി മന്തിയുണ്ടാക്കിയതിന്റെ ഫോട്ടോയും വിശേഷങ്ങളും…….

സാധാരണ അതിന്റെ വിശേഷങ്ങളുമായി ഉറക്കം വരുന്നതു വരെ വോയ്സിട്ടു സമയം കളഞ്ഞിരുന്ന സുഹാന വാട്സാപ്പ് ക്ലോസ് ചെയ്തു…….

ഒന്നിനും തോന്നുന്നില്ല……….

തനിക്ക് എന്തുപറ്റിയെന്ന് അവൾ വെറുതെ ചിന്തിച്ചു…

ഒരുപാട് നേരത്തെ ചിന്തകൾക്കൊടുവിൽ അവൾക്ക് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായി…

താൻ പറയുന്നത് കേൾക്കാൻ ആരുമില്ല ഇവിടെ….....

ബാപ്പയും ഉമ്മയും പറയുന്നത് താൻ അനുസരിക്കണം..

തനിക്ക് പറഞ്ഞ് അനുസരിപ്പിക്കാൻ ഉണ്ടായിരുന്നത് സഫ്നയും സല്ലുവുമായിരുന്നു…

സഫ്ന പോയി… ….

ഇപ്പോഴിതാ സല്ലുവും… ….

സ്കൂട്ടി കൊണ്ടു തരാനും , ഉമ്മയുടെയും ഉപ്പയുടെയും കാര്യങ്ങൾ തിരക്കാനും നിർദ്ദേശിക്കാനും താൻ ഒരേ ദിവസം അവനെ പല തവണ വിളിച്ചിട്ടുണ്ട്…….

തന്നെ കേൾക്കാൻ അവൻ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ…….....

അവൻ പിന്നീട് പറയുന്ന നുണകൾ, നുണകളാണെന്ന് അറിഞ്ഞു തന്നെ താൻ ആസ്വദിക്കാറുമുണ്ടായിരുന്നു…

ഇപ്പോഴുള്ള തന്റെ മനസ്സിന്റെ ശൂന്യതയ്ക്കും വിരസതയ്ക്കും കാരണം എന്താണെന്ന് സുഹാന പതിയെ തിരിച്ചറിയുകയായിരുന്നു……

ഖുർ-ആനും ഹദീസുമായി നടക്കുന്ന ഉമ്മ………....!

രാഷ്ട്രീയവുമായി ബാപ്പ….....!

വല്ലപ്പോഴും വരുന്ന ഷെരീഫിക്കാ… ….

ബാക്കിയുള്ളവരും തിരക്കിലാണ്…….

തിരക്കില്ലാത്തത് സുഹാനക്ക് മാത്രം… ….

അല്ല , സല്ലുവിനും ഒരുവിധത്തിലുള്ള തിരക്കുമില്ലായിരുന്നു…

തന്നെ സ്കൂട്ടി ഓടിക്കാൻ പഠിപ്പിച്ചത് അവനായിരുന്നു…

ആദ്യകാലങ്ങളിൽ തന്നെ കൊണ്ടുവിടുകയും കൂട്ടിക്കൊണ്ടു വരുകയും ചെയ്തിരുന്നത് അവനായിരുന്നു…

അന്നൊക്കെ എന്ത് രസമായിരുന്നു…

താൻ ഒരിക്കലും സ്കൂട്ടി ഓടിക്കാൻ പഠിക്കില്ല എന്ന് സഫ്ന  പറഞ്ഞപ്പോൾ സല്ലുവിനായിരുന്നു തന്നേക്കാൾ വാശി…

തന്റെ ലൈസൻസ് കയ്യിൽ കിട്ടിയപ്പോൾ സഫ്നയോട് ബെറ്റു വെച്ച പണം തന്റെ അക്കൗണ്ടിലേക്ക് ഇട്ടു തരാൻ നിർബന്ധിച്ചതും അവളോർത്തു……

ലൈസൻസ് കിട്ടിയതും താനാണ് അവനെ ഒഴിവാക്കിയത്…….

അവൻ വയലിലേക്കും പോയി… ….

തന്റെ