Chapter Title : ഗോൾ 7 [കബനീനാഥ്]

ഒരുത്തരവാദിത്വമൊക്കെ വരട്ടെ ബാപ്പാ… “

സുൾഫി പറഞ്ഞു……

“” വീട്ടു ജോലി തീർത്ത് ഓളും പോയിരുന്നോട്ടെ… ലാഭം പ്രതീക്ഷിച്ചല്ല, ഇവിടെയിങ്ങനെ അടച്ചുപൂട്ടി ഇരിക്കണ്ടല്ലോ… “

യാത്ര പറഞ്ഞ് സുൾഫി ഇറങ്ങി…

സുൾഫിക്കർ പോയതിനു ശേഷം വീടാകെ മ്ലാനതയിലായിരുന്നു…

സുഹാന അപ്പോൾ മുറിയിൽ കയറി വാതിലടച്ചതാണ്…

സൽമാൻ , മുറിയിലാണെങ്കിലും വാതിലടച്ചിട്ടില്ല… ….

“” ഓൾക്ക് നല്ല വെഷമമുണ്ട്… …. “

ചായയുമായി അബ്ദുറഹ്മാനടുത്തേക്ക് വന്ന ഫാത്തിമ പറഞ്ഞു ..

“” ഉം…….........”

അബ്ദു റഹ്മാൻ മൂളി… ….

“ സല്ലു ഒക്കത്തു വെച്ച കുട്ടിയാ, അതിനേ ചേർത്ത് പറയാനുള്ള ഓൾടെ തൊലിക്കട്ടി… “

ഫാത്തിമ റൈഹാനത്തിനെ പഴി തുടങ്ങി…

“” സുൾഫി ഒരു പാവം… പെങ്ങൻമാരെന്നു വെച്ചാ ജീവനാ… അല്ലാതെ കായുണ്ടായിട്ടാണോ രണ്ടു മാസത്തിനിടയ്ക്ക് രണ്ടു പ്രാവശ്യം വരാൻ.. ഓനു കിട്ടിയതോ, ഇങ്ങനൊരു ഹറാം പിറന്നോളും…”

അബ്ദുറഹ്മാൻ നിശബ്ദനായിരുന്നു ചായ കുടിച്ചു…

“” കുടുമ്മത്ത് വല്ലതും നടന്നാൽ, അത് മറ്റുള്ളവരുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് പറയാനുള്ള ഓൾടെ ധൈര്യം……””

“” അത് ധൈര്യമല്ലല്ലോ…… സുഹാനയെ നാണം കെടുത്താനല്ലേ…… “

അബ്ദുറഹ്മാൻ ചോദിച്ചു……

“” പക്ഷേങ്കി ഓൾടെ പുത്യാപ്ലയും കൂടിയാണ് നാണം കെടണതെന്ന് വകതിരിവില്ലാണ്ടു പോയല്ലോ…”

ഫാത്തിമ മൂക്കത്തു വിരൽ വെച്ചു..

“” അത് തന്നാ എനിക്ക് അന്നോടും പറയാനുള്ളേ.. അന്റെ കാട്ടായം ചില സമയത്തങ്ങനാ… സല്ലു  എന്ത് പിഴച്ചു…… ?””

അബ്ദുറഹ്മാൻ ചോദിച്ചു…

“നിക്ക് മനസ്സിലൊന്നു വെച്ച് , മറിച്ചു കാട്ടാൻ അറിയില്ല…………”

ഫാത്തിമ എഴുന്നേറ്റു…

രാത്രിയായിരുന്നു..

സുഹാന ഒരു കുളി കൂടി കഴിഞ്ഞാണ് താഴേക്ക് ഇറങ്ങി വന്നത്……