Chapter Title : ഗോൾ 7 [കബനീനാഥ്]

വന്നതും അവൾ ശബ്ദിച്ചു തുടങ്ങി…

“” അനക്കു വേണ്ടി , ബാപ്പാന്റേം, സുൾഫിക്കാന്റേം, ഉപ്പുമ്മാന്റെയും തോനെ ചീത്ത കേട്ടോളാ ഞാൻ… അനക്ക് ന്നോട് സ്നേഹമുണ്ടെന്ന് കരുതി.. “”

സല്ലുവിന്റെ മിഴികൾ അവളുടെ മുഖത്തുറയ്ക്കാതെ അങ്ങിങ്ങായി പരതി…

“ ന്റെ കുട്ടി കൈ വിട്ടു പോകില്ലാന്ന് നിക്ക് വിശ്വാസള്ളോണ്ട്…. പക്ഷേ, അങ്ങനെയൊന്നു കേട്ടാൽ ആരും ചെയ്യുന്നതേ ഞാനും ചെയ്തുള്ളൂ……”...”

സുഹാന ഒരു ദീർഘനിശ്വാസമയച്ചു…

“” അനക്ക് ന്റെ സ്കൂട്ടി മതി… ന്റെ അക്കൗണ്ടിലെ പൈസ മതി… “

അവളുടെ സ്വരം ഇടറിയിരുന്നു…

“” ഉമ്മാ…….....””

ദയനീയമായിരുന്നു അവന്റെ വിളി… ….

“” ബാപ്പേം ഉപ്പുമ്മേമൊക്കെ ചീത്ത പറയുമ്പോൾ അന്റെ സൈഡ് പിടിക്കാ… നൊ..  രാളുമതി………. “

സുഹാന വിങ്ങിയെങ്കിലും അവന്റെ മുഖത്തു നിന്ന് നോട്ടം മാറ്റിയില്ല…

“” അങ്ങനെ പറയല്ലേ … ...മ്മാ….....”

സല്ലു . ഹൃദയം കൊണ്ട് നിലവിളിച്ചു…

“”പിന്നെന്താ പറയാ………. ന്നോട് തരിമ്പേലും സ്നേഹമുണ്ടേ. ജ്ജ് മയത്താകണ കാര്യം ചിന്തിക്വോ കുരിപ്പേ….....””

കൈ വീശിയടിക്കാൻ സ്ഥലം ഇല്ലാതിരുന്നിട്ടും സുഹാന അവന്റെ കവിളടക്കം ഒരടി കൊടുത്തു……

ഇത്തവണ അടിയിൽ സല്ലു , അമ്പരന്നില്ല……

അതെന്താണെന്നും എന്തിനാണെന്നും അവന് അറിയാമായിരുന്നു…….

“”ന്റെ പൊന്നുമ്മാ……................! “

അവളെ , തന്റെ മടിയിലേക്ക് വലിച്ചു കയറ്റി , സല്ലു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു നിലവിളിച്ചു…

അവന്റെ വലിയിൽ , മടങ്ങിപ്പോയ മുട്ടുകാൽ നേരെയാക്കി , അവളും അവനെ പുണർന്നു കരഞ്ഞു…

ഏങ്ങലടികൾ……….

“”ന്നാലും ങ്ങക്ക് ചോയ്ക്കാരുന്നു……….””

“” അന്നെ കൊല്ലുവാനാ തോന്നിയേ….....””

പതം പറച്ചിലുകൾ…….

“”ന്നെ കണ്ടൂടാഞ്ഞിട്ടല്ലേ , ഒമാനിലേക്ക്… …. “

“”ന്നോട് മിണ്ടാണ്ടല്ലേ ഇയ്യ് പോയേ…….....?””

പരാതികൾ….......

“” ജോലി ചെയ്ത് മടുക്കുമായിരുന്നു…””

മറുപടിയായി സുഹാന അവന്റെ കണ്ണുനീരിൽ ഒരുമ്മ കൊടുത്തു…….

പരിഭവങ്ങൾ….....

“ അനക്ക് ന്നെ മാത്രം വിളിക്കാൻ…......””

“”ങ്ങളാ ന്നെ ആ നരകത്തിലാക്കീതെന്ന്… …. “

സങ്കടങ്ങൾ……….

“ വന്നിട്ടും ഇയ്യെന്നോട്……….”

“” വന്നപ്പോൾ വരണ്ടായീന്ന് തോന്നിച്ച്…””

പിണക്കം ഉരുകിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു…

“” റീ- ചാർജ്ജ്……….?”

“” ഇനി , ഇങ്ങളോട് പൈസ ചോയ്ച്ചേക്കല്ല്ന്ന് ഉപ്പ… ….””

അതു കേട്ടതും സുഹാന