Chapter Title : ഗോമതി മുതൽ ഷീല വരെ [Chullan]

അവർ മകനെപോലെ കാണുന്നു. അവരെ ഈ രീതിയിൽ നോക്കിയത് തെറ്റാണ്. എന്റെ തെറ്റ് തിരുത്തണം. ഇനി മേലിൽ ആരുടെ അടുത്തും ഇങ്ങനെ പെരുമാറരുത്. ഞാൻ ഉറച്ച തീരുമാനം എടുത്തു. അതോടെ മനസ്സ് അല്പം ശാന്തമായി. വൈകിട്ട് സാധാരണ പോലെ ഞാൻ കാടി എടുക്കാൻ പോയി. ഞാൻ ചെല്ലുമ്പോൾ ചേച്ചി തുണി അലക്കാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഞാൻ ചെന്നിട്ടു ചേച്ചി ഒന്ന് നോക്കുക പോലും ചെയ്തില്ല. "ചേച്ചി" ഞാൻ വിളിച്ചു. ചേച്ചി മിണ്ടിയില്ല. ഞാൻ അടുത്ത് ചെന്നു. "ചേച്ചി" ഞാൻ വീണ്ടും വിളിച്ചു. ചേച്ചി എന്റെ നേരെ നോക്കി. മുഖത്ത് ഗൗരവഭാവം. ഞാൻ ആണെങ്കിൽ കരയുന്ന അവസ്ഥയിലും. പെട്ടന്ന് ഞാൻ നിലത്തു ഇരുന്നു ചേച്ചിയുടെ കാലിൽ പിടിച്ചു. ഞാൻ വിതുമ്പി കരഞ്ഞുപോയി. "ചേച്ചി എന്നോട് പൊറുക്കണം. ഞാൻ അറിയാതെ ചെയ്തതാ. ഇനി ഒരിക്കലും ചെയ്യില്ല. ചേച്ചിയോടെന്നല്ലാ ആരോടും ഞാൻ ഇങ്ങനെ പെരുമാറില്ല. ചേച്ചി അമ്മയോട് പറയല്ലേ. സത്യമായിട്ടും ഞാൻ ഇങ്ങനെ ചെയ്യില്ല." ഞാൻ കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഇത്രെയും പറഞ്ഞു. പെട്ടന്ന് ചേച്ചി എന്നെ പിടിച്ചെഴുനേൽപ്പിച്ചു. ചേച്ചിയുടെ മുഖത്തു ദേഷ്യം ഒന്നും ഇല്ല."അയ്യേ ഇത്ര പാവം ആണോ എന്റെ കുട്ടൻ. കുട്ടൻ ഇന്നലെ വേണ്ടാത്തിടത്തു നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ചേച്ചിക്ക് ദേഷ്യം വന്നു അത്കൊണ്ട് എന്തോ പറഞ്ഞു എന്ന് വച്ച് ഞാൻ നിന്റെ അമ്മയോട് ഓടിച്ചെന്ന് പറയുമോ? ഞാൻ എന്ന് തൊട്ട് മോനെ കാണുന്നതാ. ആൺപിള്ളേർ പ്രായമാകുമ്പോൾ അവർക്കു ഇങ്ങനെ ഒക്കെ തോന്നും. അതൊക്കെ മുതിർന്നവർ തിരുത്തി കൊടുക്കും. മോൻ പേടിക്കേണ്ട ചേച്ചി ഇത് ആരോടും പറയില്ല. എന്നുംവെച്ച് ഇനി ഇങ്ങനത്തെ പരുപാടിക്കൊന്നും പോകല്ല്.