Chapter Title : ഗോപിക 1 [Vivek]

പാതി മനസ്സോടെ രോഹിണിയുടെ കൂടെ വേദിയിലേക്ക് നടന്ന് കേറി.എല്ലാവരെ- യും നോക്കി ചിരിച്ച് ശ്രേയയുടെ കൈയി ൽ നിന്ന് മൈക്ക് വാങ്ങി.തന്റെ ഇടത്തെ കൈയ്യുടെ നടുവിരൽ ഗോപിക നോക്കി മൂക്കിനോട് ആരും മനസിലാക്കാത്ത രീതിയിൽ മൂക്കിനോട് അടുപ്പിച്ചു. അതിൽ നിന്നുള്ള മണം ആസ്വദിച്ചു. ശേഷം പണ്ട്പട്ടാള ക്യാപിലും പിന്നീട് ഇവരെ ഉറക്കാൻ വേണ്ടിയുംപാടാറുള്ള ഗാനംആലപിച്ചു. അതു കേട്ട് മനുവിന്റെ ബോസ്സ് ചോദിച്ചു. തന്റെ ഫാദർ മനോഹരമായി പാടുന്നുണ്ടല്ലോ.

മനുപറഞ്ഞുഅച്ചൻപാടുന്നകൂട്ടത്തിലാണ്.നേരത്തേപാടുമരുന്നു.പണ്ട് അച്ചൻ എന്നേയുംപിന്നെമക്കളേയും പാട്ട് പാടി ഒറക്കിട്ടുണ്ട്. മക്കളും പാടും മൂന്നു പേരും ലളിതഗാനത്തിലും പദ്യം ചൊല്ലലിലും സ്റ്റേറ്റു ലെവലിൽ പലവട്ടം സമ്മാനം നേടീട്ടുണ്ട്.യൂണിവേഴ്സിറ്റി തലത്തിലും പ്രൈസ്മൂന്ന് പേർക്കും ഉണ്ട്. താൻമാത്രമാണ്അപ്പോൾ കലയോട് കുടുമ്പത്തിൽബന്ധമില്ലാത്തത്. എന്നേ തന്റെ അച്ചനെ ഒന്നു പരിചയപ്പെടുത്ത ണം. I like his attitude.അതിനെന്താ ഇപ്പോൾ തന്നെ ആവാം. ഇപ്പോൾ വേണ്ട പരിപാടി കഴിഞ്ഞ് മതി. ബോസ് പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ ആദിത്യൻ പറഞ്ഞു. ഇനി ഇപ്പോൾ ഫോട്ടോ സെഷനാണ്. നമുക്ക് അങ്ങ് മാറി നില്കാം എന്താ. ശരി വിശാലും പറഞ്ഞു.നവദമ്പതികളെ വേദിയിൽ ആക്കി അവർ രംഗം വിട്ടു.

ഫോട്ടോയ്ക്ക് പോസ് ചെയ്യുന്ന ശ്രേയയേയും ഷൻസിറിനേയും കണ്ണ് ഇമയ്ക്കാതെ നോക്കുന്നജയകൃഷ്ണനെ ഗോപിക കൗതുകത്തോടെ നോക്കി. എന്നിട്ട് അടത്ത് വന്നിട്ട് ചോദിച്ചു. എന്താ അച്ചാ അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കണെ. ഒന്നും ഇല്ല മോളെ ജയകൃഷ്ണൻ പറ ഞ്ഞു. നീ എന്നാലും ഇത്രേപേരുടെ മുന്നിൽ എന്നേ കൊണ്ട് പാടിച്ചില്ലേ ഛേ ഞാനല്ല എല്ലാം ദേ ആ സ്റ്റേജിലിരുന്ന് കിണിക്കുന്നവളാ.ജയകൃഷണൻ നോ ക്കുമ്പോൾ ഇല്ലാത്ത ചിരി ക്യാമറയിൽ നോക്കി ചിരിക്കുന്ന ശ്രേയയേ കണ്ടു. ഞാനും പാടില്ലോ ഗോപിക പറഞ്ഞു. അതുപോലാണോ ഞാൻ ജയകൃഷണൻ  ചോദിച്ചു.

അതുപോെലെതന്നെയാ.വിശാൽ അവരുടെ ഇടയിൽ കയറി വന്ന് പറ ഞ്ഞു. അച്ചച്ചന്റെ പാട്ട് ഞങ്ങൾ എല്ലാരും നന്നായിട്ട് ആസ്വദിച്ചു. ഒരു പട്ടുകൂടെ പാടിച്ചാലോ എന്നോർത്തതാ. ടാ വിച്ചു നീ വാങ്ങിക്കും.ഈ വയസാംകാലത്ത് ഇത്രേം പേരുടെ മുന്നിൽ പാടിച്ച് ദേ നോക്ക് മനു മാറിനില്കുന്നത്.ആകെ അവന് നാണക്കേടായി കാണും അല്ലേ. ഒന്ന് പോ അച്ചച്ച. അച്ചൻ എന്നാണ് നമ്മുടെ പ്രവർത്തികൾ അഗീകരിച്ചിരി- ച്ച് തന്നിട്ടുള്ളത്.പിന്നെ അച്ചച്ചന്റെ പ്രായം ഇപ്പോളും ചുള്ളനല്ലേ. കൂട്ടുകാരേ പ്പോലെ ഒണങ്ങി വരണ്ടാണോ. Still your strong അല്ലേ അമ്മേ. അവൾ അതെ അതെ എന്ന് പറഞ്ഞു ജയകൃഷ്ണന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി ചിരിച്ചു. അപ്പോൾ വിശാലിനെ ആരോ വിളിച്ചു. അവൻ