Chapter Title : ഹാഫ് സാരി [കൊമ്പൻ]

വല്യമ്മ കണ്ടതും അവിടെ ഒന്നുല്ല മുള്ളാൻ വന്നതാണെന്ന് കള്ളം പറഞ്ഞിട്ടും എന്റെ സുന്ദരിക്കുട്ടിയെ ആപത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാൻ ആണ് ശ്രമിച്ചത് നടന്നില്ല….കാമാതുരമായ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ വല്യമ്മ രണ്ടാളെയും കയ്യോടെ പൊക്കി. ശരത്തേട്ടനും നമ്രത ചേച്ചിക്കുമെന്നോട് കലിപ്പായി.

പക്ഷെ അതൊക്കെ കഴിഞ്ഞ കഥ!!!
ഇന്നിപ്പോ ഈ സീത ഒരു രാമന്റെയും സ്വന്തമല്ല!!!!!!! എന്റെ നാവിനെ ചുറ്റിപിടിച്ചുകൊണ്ട് ഇരുകൈകൊണ്ടും ഇറുക്കി എന്നെ അവളുടെ കൊഴുത്ത മേനിയിൽ അമർത്തിപിടിച്ചുകൊണ്ട് ചുടു ചുംബനങ്ങളിൽ അലിയുമ്പോ…..
നമ്രതയെ ഞാനവളുടെ കഴുത്തിൽ അമർത്തി ചുണ്ടോടിച്ചു…

“ആഹ്…
അനന്തൂ…”

അവളുടെ കുണ്ടികൊഴുപ്പിനെ ഇരുകൈകൊണ്ടും കുഴച്ചു മറിച്ചുഞാൻ ചുവരോട് ചേർത്തപ്പോൾ ആദ്യമായി ആ കണ്ണിൽ ഞാൻ പെണ്ണിന്റെ നാണം കണ്ടു!!!!!
പെണ്ണിന്റെ കവിളിൽ ഇരു കൈകൊണ്ടു കോരിയെടുത്തുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു…

“വന്ന അന്നുമുതൽ ഈ ചോരച്ചുണ്ടു കാണിച്ചു കൊതിപിച്ചുകൊണ്ട്….
ആർക്കേലുമൊക്കെ ഇത് കൊടുക്കുന്നത് ഞാൻ കാണണോ..?”

“നിനക്കെന്തിന്റെ കഴപ്പാണ് മൈരേ…” അവൾ ദേഷ്യം അഭിനയിക്കുന്നതിൽ എന്തൊരു സാധനമാണ്….. നമിച്ചു ഞാൻ!!!!

“എനിക്ക് നിന്നെ വേണടി….” ഞാനും വിട്ടുകൊടുത്തില്ല പല്ലു കടിച്ചു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ കവിളിൽ വലം കൈകൊണ്ട് അമർത്തി.

“തിന്നുമോ നീ…യെന്റെ..” അവളുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു വന്നപ്പോൾ അവളിലെ കാമയക്ഷി ഉണരുന്നുണ്ടായിരുന്നു….

“എന്തെ നീ നിന്റെ ആ തൊലിഞ്ഞവന് കൊടുത്തില്ലേ…അന്നവൻ തിന്നില്ലേ….”

“അപ്പോഴല്ലെടാ നാറി നീ നശിപ്പിച്ചേ..” പെണ്ണ് വീണ്ടും ഊറി ചിരിച്ചുകൊണ്ടെന്റെ കെട്ടിപിടിച്ചു നിന്നു.

“ഞാനൊന്നും അല്ല… അന്നെനിക്ക് ദേഷ്യവും സങ്കടവും വന്നിട്ട് എന്തൊപോലായിരുന്നു….” എന്റെ ഇരുകൈകളും അവളുടെ പുറത്തൂടെ ഞാൻ അമർത്തി തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു….

“വേണ്ട വേണ്ട… കള്ളം പറയണ്ടെന്നോട്..”

ഞാൻ ചേച്ചിപ്പെണ്ണിനെ ഇരുകൈകൊണ്ടും പൊക്കിയപ്പോൾ അവൾ എന്റെ