Chapter Title : ഹാഫ് സാരി [കൊമ്പൻ]

ഇടുപ്പിൽ കാൽ ചുറ്റി കഴുത്തിലൂടെ കയ്യും ചുറ്റിപിടിച്ചു…

“നീയെന്നു വെച്ചാലെനിക്ക് പ്രാന്താണ്…
നിനക്ക് അവൻ തന്നെ വേണം എന്നൊന്നുല്ലലോ… ഞാൻ പോരെ…
നിനക്ക് ദിവ്യ പ്രേമം ഒന്നുമല്ലലോ… ഇതിനൊക്കെ വേണ്ടി തന്നെയല്ലേ...”

ഇതിനോടകം മൂത്തു മുരണ്ട കുണ്ണയവളുടെ
കുണ്ടിവിടവിലേക്ക് അമർന്നിരുന്നു. അതിന്റെ കൊഴുപ്പും എന്റെ കൈകൊണ്ട് ഞാൻ അമർത്തിപ്പിഴിഞ്ഞതും ചേച്ചിപ്പെണ്ണിൽ നിന്നുമൊരു സീല്കാരമുയർന്നു…..

“അവനോടു ദിവ്യ പ്രേമം അല്ല, സമ്മതിച്ചു. പക്ഷെ ഞാൻ നിന്നെ പ്രേമിച്ചാൽ എനിക്ക് നിന്നേ കെട്ടാൻ പറ്റുമോ….?!! ഇല്ലാലോ..!!!
പിന്നെ എന്റെ പ്രായത്തിന്റെ കഴപ്പ് നിന്നെക്കൊണ്ട് തീരുമെങ്കിൽ നീ തീർത്തു താ…പൂറിമോനെ”

“എനിക്കും നിന്നെ കെട്ടണം എന്നൊന്നുമില്ലെടി..പക്ഷെ നിന്നെ ഞാനല്ലാതെ ആരും തൊടുന്നത് എനിക്ക് കലിയാണ്‌… സഹിക്കില്ല...അതിനെന്തെങ്കിലും പേരുണ്ടെങ്കിൽ വിളിച്ചോ അതെന്തായാലും പ്രണയമല്ല!!!!!”

“ശരത്തിന്റെ മുഖത്ത് ഞാൻ കണ്ടിരുന്നു…….”
നമ്രത ഞാൻ കൊടുത്ത അടിയുടെ കാര്യമാണ് പറഞ്ഞത്. ഞാനത് കേട്ടപ്പോൾ ചിരിച്ചു…

“ഇനി നീ ആരെയെങ്കിലും തേടിപോയാ അവരെയൊക്കെ ഞാൻ ഇടിക്കും…!!!!!”

“വേണ്ട… പോകുന്നില്ല….നീയുണ്ടല്ലോ മൈരേ…നീ മതിയെനിക്ക്…” കലിപ്പും നാണവും അമർഷവും എല്ലാം ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണിൽ കണ്ടു നിന്നു. എനിക്ക് ചിരിയും വരുന്നുണ്ട് അവളുടെ അവസ്‌ഥ ആലോചിച്ചിട്ട്..

“ഇപ്പൊ എന്തിനാ എന്നെ ചുംബിച്ചത് ??”
ഞാൻ അവളുടെ കുണ്ടിപന്തിൽ അമർത്തി പിടിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ കുണ്ണയിലേക്ക് ചേർത്തിപിടിച്ചു.

“ഇതിനുവേണ്ടിയല്ലേ നീയെന്റെ പഠിപ്പ് നിർത്താൻ പോയത്?? അതിനി വേണ്ട….”

“ഞാൻ ചുമ്മാ പേടിപ്പിക്കാൻ അല്ലെ ...” ചിരിച്ചുകൊണ്ടവളുടെ നെയ്‌കുംഭം ഞാൻ ഇരുകൈകൊണ്ടും അമർത്തിപ്പിഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവളെന്റെ കഴുത്തിലൊരു കടി തന്നു.

“ആഹ് ….”

അവളുടെ പാവാട കൈകൊണ്ടു പൊക്കി വെച്ച് ഞാനെന്റെ കൈവിരൽ പയ്യെ എന്റെ