Chapter Title : ഹാഫ് സാരി [കൊമ്പൻ]

പോയിരുന്നെങ്കിൽ വല്ലോം നടത്താമായിരുന്നു… ഞാൻ ആലോചിച്ചു തീരുംമുന്നേ...

“എടാ ഞാനും സരിതയും എന്റെ കൂടെ അങ്ങ് കാലുചക്കിൽ ഒന്നിച്ചു ജോലി ചെയ്തിരുന്ന മാത്തന്റെ മകന്റെ കല്യാണത്തിന് പോകുവാ ….നാളെയാണ് കല്യാണം, പക്ഷെ പഴയ ടീം ഇന്നെല്ലാരും രാത്രി കൂടുന്നുണ്ട്. പിന്നെ സരിതയും മാത്തന്റെ കെട്യോളും ഒരേ ക്ലബിൽ ആണല്ലോ അതോണ്ട് ഇവളും വരുവാ ….”

“ചേച്ചിയോ ??” അവളെങ്ങാനും പോകുമോ?!!!!!! എന്റെ മനസ് ചാഞ്ചാടി..കാര്യം ഈ മാത്തൻ അങ്കിൾ ഇടക്ക് വരുന്നത് വീട്ടിലേക്ക് ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ അങെരും കരിംഭൂതത്തിന്റെ അതെ അച്ചിൽ വാർത്ത മറ്റൊരു തള്ളു മൂപ്പൻ ആയോണ്ട് ആ സഭയിലേക്ക് ഞാനങ്ങനെ പോകാറില്ല. ഫാമിലി ഫ്രെണ്ട്സ് പോലെ അല്ലെ… ഇനി അവളും കൂടെ പോയാൽ…!!!!!!!

“അവൾക്കൊരു തലവേദന ….പാവം കിടന്നോട്ടെ ….
അനന്തൂ നീ ശല്യം ചെയ്യണ്ട കേട്ടോ ….
അവളെന്തെലും പറഞ്ഞാ നീ തിരിച്ചൊന്നും പറയാനും നിക്കണ്ട…ഞാനിവിടെയില്ലെങ്കിൽ രണ്ടും കീരിയും പാമ്പും പോലല്ലേ!!!!” ബെഡ്‌റൂമിൽ നിന്ന് വല്യമ്മ സാരിയുടെ പ്ലീറ്റ് ശെരിയാകുമ്പോ എന്നോട് പറഞ്ഞു.

“പുന്നാരമോളെ ഞാനെങ്ങും ശല്യം ചെയ്യാൻ പോണില്ല. എന്റെ വല്യമ്മേ....പിന്നെ എനിക്കതിനല്ലേ സമയം...
ഞാൻ വായനശാലയിലേക്ക് ഒന്ന് പോകുവാ വല്യമ്മേ …ഇച്ചിരി കഴിഞ്ഞേ വരൂ …..” വാതിക്കൽ ചാരി നിന്നുകൊണ്ട് മനസ്സിൽ ഒന്നും മുഖത്ത് മറ്റൊരു ഭാവവുമായി ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.

“വൈകിക്കല്ലേ… അവളോട് പറഞ്ഞാ മതി രാത്രി ചോറവൾ വിളമ്പി തരും!!!!”

“ആഹ് ശെരി….”

എന്റെ ഹൃദയം ഒന്നിന് രണ്ടായി മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. കഴപ്പി…..കാട്ട് കഴപ്പി തലവേദനയാണ് പോലും , എനിക്കറിയാമെടി നിന്റെ വേദന ഏതിന്റെ ഇടയിലാണെന്ന്