Chapter Title : ഹലോ [ഋഷി]

ഹെവി ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് ആയതോണ്ട് ചെറുതായി കണ്ണുകളടഞ്ഞു... ഭാഭിയെന്നെ നോക്കിച്ചിരിച്ചു...

കിച്ചൂ! ഇധർ ബൈഠ്കേ കരാട്ടേ മാർനേ സേ അച്ഛാ തൂ ഹാൾ മേം ജാക്കേ ദിവാൻ മേം സോജാവോ.. ദീദി എന്നെയെണീപ്പിച്ചു.

ഞാൻ മെല്ലെ ചലിക്കുന്ന ഫാനിന്റെ താളമുള്ള കാറ്റും കൊണ്ട് ആ ദിവാനിൽ കൈ മടക്കി തലയിണയാക്കി സുഖമായി മയങ്ങി. സുഗന്ധമുള്ള ഒരിടത്തിൽ ഞാൻ കണ്ണുകൾ തുറന്നു. ഫാനിന്റെ ശബ്ദം. ഒപ്പം എന്തോ ഒടിക്കുന്ന ശബ്ദം. കണ്ണുകൾ തിരിച്ചപ്പോൾ ആ കൊഴുത്തരൂപം ദിവാനിൽ എന്റെ തലയ്ക്കു മോളിലിരിക്കുന്നു. കറുത്ത ലെഗ്ഗിൻസിനുള്ളിൽ ഞെരുങ്ങുന്ന കൊഴുത്ത തുടയാണ് കണ്ണിൽപ്പെട്ടത്. കമീസിന്റെ കീറലിലൂടെ ആ തടിച്ച ചന്തിയുടെ തുടക്കം വരെ വശത്തുനിന്നും കാണാം. ബീൻസ് കൈ കൊണ്ടൊടിച്ച് ഒരു പാത്രത്തിലിടുകയാണ്.

ആ മുന്നാ! എണീറ്റോ! ഭാഭിയെന്നെ നോക്കി. തേരാ നീന്ദ് പൂരീ നഹീ ഹുവാ രേ... ഭാഭിയെന്റെ ഉറക്കം തൂങ്ങുന്ന ഇമകളിലേക്ക് നോക്കി. തുടകളിൽ തട്ടിക്കാണിച്ചു. നീയെന്റെ മടീലോട്ടു തലവെച്ചോളൂ.

ഞാൻ സമയം പാഴാക്കാതെ ഭാഭീടെ നേർക്കു മുഖം തിരിച്ച് ആ മൃദുലമായ ഇളം ചൂടുള്ള തുടകളുടെ സംഗമത്തിൽ കവിളമർത്തിക്കിടന്നു. എന്തൊരു സുഖമായിരുന്നു.... എന്തൊരു സുഗന്ധമായിരുന്നു! വലം കൈ ഞാനലസമായി ഭാഭിയെ ചുറ്റി ദിവാനിലിട്ടു. എന്നാലും ആ കൊഴുത്തു പിന്നിലേക്ക് വിടർന്ന ചന്തികളിൽ മെല്ലെ ഉരുമ്മിയിരുന്നു....

മുന്നാ... ഭാഭിയെന്റെ മുടിയിൽ തഴുകി.. എന്റെ മുജീബ്... ഇങ്ങനെ കിടക്കും... എത്ര നേരം വേണേലും...

ഞാനിത്തിരി മലർന്നു.. എന്റെ ഭാഭീ! ആ വിരലുകളിൽ ഞാനുമ്മ വെച്ചു. എന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുപോയി.

എന്തോ ഭാഭിയൊന്നും ചോദിച്ചില്ല. നീ മോളിൽ പോയുറങ്ങ്. ഞാൻ വിളിക്കാം. പുള്ളിക്കാരി അടുക്കളയിലേക്കും ഞാൻ മോളിലേക്കും വെച്ചുപിടിച്ചു.

ആ ദിവസത്തിനു ശേഷം ഭാഭിയുടെ പെരുമാറ്റത്തിൽ അടുപ്പവും, ചൂടും ഇത്തിരി കൂടി വന്നു. വൈകിയെണീക്കുന്ന പതിവു ഞാൻ നിർത്തി. ഫൈസലും, അഹമ്മദ് മിയാനും (പുള്ളി സ്ഥലത്തുണ്ടെങ്കിൽ) പോയിക്കഴിഞ്ഞാൽ മെല്ലെ താഴത്തിറങ്ങും. മിക്കവാറും അടുക്കളയിൽ എന്തേലുമൊണ്ടാക്കുവായിരിക്കും. ദിവസന്തോറും ആ കമീസും ചുരീദാർ ബോട്ടവും ഇറുകി വരുന്നതുപോലെ. വീടു വൃത്തിയാക്കാൻ വരുന്ന കെളവി അപ്പഴേക്കും താഴത്തെ പണികഴിഞ്ഞ് എന്റെ മുറീലോട്ടും പിന്നീട് അവടന്ന് വെളീലോട്ടും പോവും. ഭാഭിയുടെ