ഹന്നയുടെ പപ്പാ

Hannayude Pappa | Author : Smitha

“പപ്പാ,”

ഹന്നാ മുഖം തിരിച്ച് പത്രം വായിക്കുകയായിരുന്ന ജോണിനെ നോക്കി.

“ഹ്മം..”

പത്രത്തില്‍ നിന്നും ശ്രദ്ധ മാറ്റാതെ അയാള്‍ അവള്‍ക്ക് ഉത്തരം കൊടുത്തു.

“ഞാന്‍ ഇച്ചിരെ നേര്‍വസാ...”

“എന്തിന് മോളൂ?”

ഇത്തവണ അയാള്‍ മുഖം തിരിച്ച് അവളെ നോക്കി.

“ഞാനും അല്‍പ്പം നെര്‍വസ് അല്ലെ? എന്നുവെച്ച് നമ്മള് പറഞ്ഞ കാര്യം നോക്കാതെ പറ്റുവോ മോളു? ആവശ്യം ഒള്ള കാര്യത്തിനു അല്ലേടാ?”

ഹന്ന അകലേക്ക് നോക്കി.

പുറത്ത് സായാഹ്നത്തിന്‍റെ ഇളവെയിലില്‍ നിശ്ചലം നില്‍ക്കുകയാണ് ദൂരെയുള്ള മലനിരകള്‍.

ചെറിയ ഒരു കാറ്റിളകി അവരുടെ സമീപത്തേക്ക് വന്നു.

ടെറസ്സില്‍ ഇരിക്കയായിരുന്നു അവര്‍.

“മമ്മി മരിച്ചേപ്പിന്നെ പപ്പേം ഞാനും ...”

അല്‍പ്പം വിമ്മിഷ്ടത്തോടെ ഹന്ന തുടര്‍ന്നു.

“പപ്പേടെ കൂടെ എനിക്കിഷ്ടമാ..പക്ഷെ ഇത്...”

ജോണ്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

അയാള്‍ ഒന്ന് നിശ്വസിച്ചു.

“മമ്മി മരിച്ചേപ്പിന്നെ പപ്പേനെ ഹാപ്പിയായി ഞാന്‍ കണ്ടത് നമ്മള് അതൊക്കെ ചെയ്യാന്‍ തുടങ്ങിയതില്‍ പിന്നെ ആണ് എന്നെനിക്കറിയാം...അതുകൊണ്ട് എനിക്കിപ്പഴും എപ്പോഴും പപ്പാടെ കൂടെ ചെയ്യാന്‍ ഇഷ്ടമാ...എന്നാല്‍....”

അയാള്‍ കൃതജ്ഞത നിറഞ്ഞ ഭാവത്തില്‍ അവളെ നോക്കി.

“എനിക്കറിയാം മോളൂ...”

അയാള്‍ ഇടറിയ ശബ്ദത്തില്‍ തുടര്‍ന്നു.

“നീ ഇല്ലാരുന്നേല്‍ പപ്പാ ജീവിച്ചിരിക്കുവാരുന്നോടാ? നെനക്കറിയാല്ലോ അത്? പക്ഷെ രാജശേഖരന്‍ സാറ് മോളോട് എന്ത് സ്നേഹത്തിലാ വര്‍ത്താനം ഒക്കെ പറയുന്നേ? നല്ല സാറല്ലേ? പക്ഷെ ഈ പ്രൊമോഷന്‍ ഒന്ന് ശരിയാകുവാണേല്‍ എന്തോരം നേട്ടം ആണ്...! മോള്‍ക്കറിയാല്ലോ, മോള്‍ വേണ്ടാന്നു പറഞ്ഞിട്ടും ഞാന്‍ സാലറിയുടെ മുക്കാലും മോള്‍ടെ അക്കൌണ്ടില്‍ അല്ലെ ഇടുന്നെ? ഈ പ്രൊമോഷന്‍ ശരിയായാ എന്തോരം