Chapter Title : ഹരികാണ്ഡം 2 [സീയാൻ രവി]

ഉടുക്കുന്ന സാരി എടുത്തുടുത്തു. ഫ്‌ളീറ്റ് പിടിക്കണോ എന്ന് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചപ്പോൾ എൻ്റെ തലയിൽ ഒന്ന് തട്ടി, ഒന്ന് പോടാ തെമ്മാടി, ഇത് ഞാൻ ഉടുത്തോളാം എന്നും പറഞ്ഞു സാരി ഉടുക്കാൻ തുടങ്ങി. പാവാടയുടെ അടിയിലൂടെ കറുത്ത പാന്റിയും വെളുത്ത വയറും ഒരു മിന്നായം പോലെ കണ്ടു. ചേച്ചി ഇത്തിരി താഴ്ത്തി ഉടുത്താൽ നല്ലതായിരിക്കും എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ പോടാ അതൊക്കെ പിള്ളേർക്കെ പറ്റൂ, ഈ കിളവികൾ അങ്ങിനെ ഉടുതലൊന്നും ശെരിയാകില്ല എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു. ആരാ കിളവി, ചേച്ചിയോ, പിന്നേ ഒന്ന് ശെരിക്കു സാരിയുമുടുത്ത് ഇച്ചിരെ ഒരുങ്ങി ഇറങ്ങിയാൽ പിള്ളേർ മാറിനിക്കും. ചേച്ചി എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ഇച്ചിരെ താഴ്ത്തി ഉടുത്തു നോക്കെന്നു നിർബന്ധിച്ചപ്പോൾ ചേച്ചി സാരിയുടെ കുത്ത് അല്പം താഴ്ത്തി പൊക്കിളിൻ്റെ ഒപ്പമാക്കി എന്നെ നോക്കി. ഞാൻ പോരാ എന്ന് തലയാട്ടി. അല്പം കൂടി താഴ്ത്തി വെച്ചപ്പോൾ പൊക്കിൾ മുക്കാലും വെളിയിലായി. കുഴിഞ്ഞ് വൃത്താകാരത്തിലുള്ള പൊക്കിളിനു ചുറ്റും നനുത്ത രോമരാജികൾ അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ നിരങ്ങി ചേച്ചിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നിട്ടു പതിയെ സാരി അല്പം കൂടി താഴ്ത്തി വെച്ചു. വയറിൽ കൈ കൊണ്ടപ്പോൾ ചേച്ചി ഒന്ന് ഞെട്ടി ഒന്ന് തോന്നുന്നു, പ്രതീക്ഷിച്ചു കാണില്ല ഞാൻ അങ്ങിനെ ചെയ്യുമെന്ന്. ഇപ്പോൾ പൊക്കിളിന് ഒരിഞ്ചു താഴെയാണ് കുത്ത്. ഇത്രേം മതി, ഇതിൽ കൂടുതൽ ആയാൽ നാട്ടുകാരെല്ലാം ചേച്ചിയെ നോക്കി നിക്കും എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാൻ അല്പം നീങ്ങിയിരുന്നു. ഈ നാട്ടുമ്പുറത്തു ഇതൊന്നും ശരിയാകില്ലെടാ, ഇത്രേം മതി എന്ന് പറഞ്ഞു ചേച്ചി സാരിക്കുത്ത് പൊക്കിളിൻ്റെ ഒപ്പമാക്കി. ഞാൻ ചിരിച്ചും കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റ് കല്യാണത്തിന് ഒരുങ്ങുമ്പോൾ പറയണം, എന്നെ കണ്ടിട്ടേ പോകാവൂ എന്നും പറഞ്ഞു ആ കട്ടിലിലേക്കിരുന്നു.

ചേച്ചി എൻ്റെ അടുത്തിരുന്നിട്ടു ചോദിച്ചു, ഞാൻ കിളവി അല്ലെന്നു നീ പറഞ്ഞത് കാര്യമായിട്ടാണോ, ചേച്ചിയുടെ മുഖത്തൊരു സംശയ