Chapter Title : ഹരികാണ്ഡം 5 [സീയാൻ രവി]

പേപ്പർ തുന്നിക്കെട്ടിയും ഒരാഴ്ച കടന്നുപോയി. അഞ്ജന ഒരു ബലഹീനതയായി തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അവളെ കണ്ടില്ലെങ്കിൽ ഒരു വിഷമം പോലെ, ഈശ്വരാ, എനിക്കവളോട് പ്രേമമോ ,കല്യാണം ഉറപ്പിച്ച പെണ്ണാണ്, പണിയാക്കരുത്. എന്ത് തന്നെയായാലും എല്ലാ ദിവസവും അൽപ നേരം അവളോട് മിണ്ടിയിട്ടേ ഒരാശ്വാസം ഉണ്ടാകാറുള്ളൂ. ചേച്ചിയെയോ കമലയെയോ തഞ്ചത്തിന്‌ കിട്ടുന്നില്ലാത്തതിനാൽ കുണ്ണ പട്ടിണിയിലുമാണ്. വനജ ആണെങ്കിൽ വിളിക്കുന്നുമില്ല, കൈ പിടിക്കാൻ മനസ്സനുവദിക്കാത്തതിനാൽ ചെയ്തില്ല,

ഊംബസ്യ ഗുണസ്യ എന്നാണല്ലോ. അങ്ങിനെ ആ ശെനിയാഴ്ച മുതൽ ക്യാമ്പ് തുടങ്ങി. കൊറേ തല്ലിപ്പൊളി പിള്ളേർ പിന്നെ നാട്ടുകാരും, ഇരിക്കപ്പൊറുതിയില്ലാത്ത പത്തു ദിവസങ്ങൾ. ഇടക്ക് വസുമതി ടീച്ചറിൻ്റെ തനി സ്വരൂപം എല്ലാവരും കണ്ടു, കാര്യങ്ങൾ അല്പം കണ്ട്രോൾ വിട്ടു എന്ന് തോന്നിയാൽ കണ്ണിൽ കണ്ടവരെ ഒക്കെ ചീത്ത വിളിച്ച് ടീച്ചർ കാര്യങ്ങൾ നിലക്ക് നിർത്തി. പത്തു ദിവസവും ഊർജസ്വലതയോടെ അവർ എല്ലാത്തിനും മുമ്പിൽ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അയ്യപ്പന് നല്ല ഒരു ബിസിനസ് ആയി, ഞാൻ ഏർപ്പാടാക്കിയത് കൊണ്ടാകും ഒരു പ്രത്യേക ഇഷ്ട്ടം എന്നോട് കാണിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്തായാലും പത്തു ദിവസം കൊണ്ട് പൊളിക്കാനുള്ളത് മൊത്തം പൊളിച്ച് ഉപയോഗിക്കാവുന്നതെല്ലാം തരാം തിരിച്ച് അടുക്കി വെപ്പിച്ചു. വേസ്റ്റ് എല്ലാം ഒരു ലോറി വിളിപ്പിച്ച് ഏതോ പാറമടയിലേക്കും കൊടുത്തു. അവസാന ദിവസം ഒരു മീറ്റിംഗ് ഒക്കെ വിളിച്ച് എല്ലാവര്ക്കും സർട്ടിഫിക്കറ്റ്സും പാരിതോഷികങ്ങളും വിതരണം ചെയ്തു. അങ്ങിനെ ക്യാമ്പ് ഭംഗിയായി കഴിഞ്ഞു. നന്ദിപ്രസംഗം എനിക്കായിരുന്നു, ഹെഡ് മാസ്റ്ററും പിന്നെ വസുമതി ടീച്ചറും ഇല്ലായിരുന്നില്ലെങ്കിൽ ഒന്നും നടക്കില്ലായിരുന്നു എന്നങ്ങ് വെച്ച് കാച്ചി. എല്ലാവര്ക്കും നന്ദി വാരിക്കോരി കൊടുത്തിട്ടാണ് നിർത്തിയത്. തിരിഞ്ഞു നോക്കിയപ്പോൾ ടീച്ചറുടെ മുഖത്തൊരു ബൾബിട്ട പ്രകാശമുണ്ട്. എന്തായാലും കാര്യങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു, സ്കൂൾ തുറക്കാൻ ഇനി രണ്ടു ദിവസം കൂടി ഉണ്ട്. ഒന്ന് കാര്യമായി വിശ്രമിക്കണം എന്നോർത്തു വീട്ടിലേക്ക് പോകാനിറങ്ങി. ഹരീ എന്നൊരു വിളി പുറകിൽ നിന്ന്, നോക്കിയപ്പോൾ വസുമതി ടീച്ചറാണ്, എന്താ ടീച്ചറെ എന്നും ചോദിച്ച തിരിഞ്ഞു നിന്ന്. നീ നാളെ വീട്ടിലേക്ക് വാ, അത്താഴം അവിടുന്നാകാം. ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടിയെങ്കിലും വരാമെന്നേറ്റു. ടീച്ചർ എന്നോട് ഇത്ര അടുത്തത് പോലെ വേറെ ആരുടെ അടുത്തും