Chapter Title : ഹരികാണ്ഡം 5 [സീയാൻ രവി]

ഒരു സിപ്പെടുത്തിട്ട് ഗ്ലാസ് ടേബിളിലേക്ക് വെച്ചു. അലമാര തുറന്ന് കുറെ അണ്ടിപ്പരിപ്പും കടലയും പുറത്തെടുത്തു പ്ലേറ്റിലാക്കി, ഞാൻ അതും കൊറിച്ചു കൊണ്ട് പതിയെ വിസ്കി നുണഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു. ടീച്ചർ വിചാരിച്ച പോലെ ഒരു പൂതന അല്ലെന്ന് അല്പസമയം കൊണ്ട് മനസ്സിലായി. ഞാൻ വെറുതെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ഞാൻ ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടാകണം ടീച്ചർ ചോദിച്ചു, എന്താടാ ഒറ്റക്ക് ചിരിക്കാൻ, ഞാനുമൊന്നറിയട്ടെ, അല്പം കുഴയുന്നുണ്ടോ സ്വരം എന്നൊരു സംശയം. അല്ല ടീച്ചറെ, നിങ്ങൾ ഒരു ഭീകരയാണെന്നാണ് എല്ലാരും എന്നോട് പറഞ്ഞത്, ആദ്യം എനിക്കുമെങ്ങിനെ തോന്നിയെങ്കിലും ഇപ്പൊ തോന്നുന്നു, നിങ്ങൾ വെറുമൊരു പാവമാണെന്ന്.

അവർ ഒന്നാർത്തു ചിരിച്ചു, എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, അല്പം ഭീകരത ഇല്ലെങ്കിൽ എങ്ങിനാടാ പിടിച്ചു നിൽക്കുന്നേ, കണ്ടാൽ പേടിക്കുന്ന ഒരു ശരീരം എനിക്കില്ല, അപ്പൊ പിന്നെ എന്തെങ്കിലും ഒരു കാര്യം എൻ്റെതായി എല്ലാവരും കാണണ്ടേ, അതിനാണ് ആ ഭാവം. പിന്നെ കണക്കിന് ഞാനാകണ്ടതായിരുന്നു ഹെഡ് മിസ്ട്രസ്, ആ കഴുവേറി സോമൻ അതങ്ങു റാഞ്ചി, അവൻ എങ്ങിനെ ഒപ്പിച്ചു എന്ന് ഇപ്പോഴും എനിക്കറിയില്ല. ആ കൈമളിനും ഒരു പങ്കുണ്ടാകണം, നായിൻ്റെ മക്കൾ. ടീച്ചർ ഒറ്റ വലിക്ക് ഗ്ലാസ് കാലിയാക്കി. പിന്നെ സ്കൂളിലെ ഒറ്റ അവരാധികളെ എനിക്ക് കണ്ണെടുത്താ കണ്ടുകൂടാ. എല്ലാം പോങ്ങന്മാർ, ആരാണോ ഇവരെയെല്ലാം ടീച്ചർമാരാക്കിയത്, വസുമതി ടീച്ചർക്ക് സകലരോടും പുച്ഛം. ടീച്ചർ ഒന്നുകൂടി ഒഴിച്ചു, എൻ്റെ രണ്ടാമത്തെ ഗ്ലാസ് തീരുന്നേ ഉള്ളൂ, ടീച്ചർ ഞാൻ വന്നതിൽ പിന്നെ നാലാമത്തെയായി. ഗ്ലാസ് ഒന്ന് മോത്തിയിട്ട് ടീച്ചർ പറഞ്ഞു, നീയാ ഉള്ളതിൽ ഭേദം, എന്തെങ്കിലും ഒരു വകതിരിവുണ്ട്. ഞാൻ വെറുതെ ചിരിച്ചു.