Chapter Title : ഹരികാണ്ഡം 6 [സീയാൻ രവി]

ബസ് ഓടുന്നില്ല എന്നാരോ പറഞ്ഞു, ഉള്ള വണ്ടികളിലൊക്കെ കയറി എല്ലാരും പോകാൻ പ്ലാൻ ചെയ്യുന്നു. ഞാൻ വന്ജയോട് ചോദിച്ചു, നിന്നെ വീട്ടിൽ വിടണോടീ, അവൾ ചിരിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു, പിന്നെ വേണ്ടാതെ. വാ പോകാം. അവളെയും കയറ്റി സ്കൂട്ടർ എടുത്തു. വഴിയിൽ റോഡ് തടഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, എന്തായാലും NSS ക്യാമ്പ് കൊണ്ടുള്ള ഉപകാരം നാട്ടുകാരെ മൊത്തം ഏതാണ്ട് അറിയാം എന്നുള്ളതായിരുന്നു. എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ എന്തായാലും കൂടി നിന്നവർ കടത്തി വിട്ടു. വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവളുടെ അമ്മ കൊച്ചിനേം എടുത്ത് പുറത്തു നിൽക്കുന്നുണ്ട്, ആ നീ എങ്ങിനെ വരുമെന്ന് വിചാരിച്ചിരിക്കുവായിരുന്നു ഞാൻ, എന്തായാലും ഹരി ഉള്ളത് നന്നായി. അമ്മ പറഞ്ഞിട്ട് കൊച്ചിനെ അവളുടെ കൈയിൽ കൊടുത്തു. ഹരീ നീ കേറി ഇരിക്ക്, ഞാൻ ചായ എടുക്കാം എന്നും പറഞ്ഞ് അകത്തേക്ക് പോയി. ഞാൻ തിരിഞ്ഞ് വനജയോട് ചോദിച്ചു, ടീ എന്താ അമ്മയുടെ പേര്. അവൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ട് പറഞ്ഞു, ഞാൻ അന്ന് പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് ആണോടാ, അവൾ ഒന്ന് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു, ഞാനും കൂടി ചിരിച്ചു. സാവിത്രി എന്നാ അമ്മേടെ പേര്, സാവിത്രിയമ്മ എന്ന് പറഞ്ഞാലേ എല്ലാരും അറിയൂ, അവൾ പറഞ്ഞു. കൊച്ചിനെ ഒന്ന് കളിപ്പിച്ചു ഞങ്ങൾ അകത്തേക്ക് കയറി. ഞാൻ അകത്തേക്കിരുന്നതും ചായ വന്നു, ഞാൻ ചായ കുടിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ അമ്മയോട് നാട്ടു വർത്തമാനം ഒക്കെ പറഞ്ഞിരുന്നു. ഞാനവരെ ഒന്നിറുത്തി നോക്കി, പ്രായമായെങ്കിലും നല്ല തുടിപ്പുള്ള ശരീരം. വനജക്ക് പ്രായമായതു പോലെ ഉണ്ട്, വനജ കൊച്ചിനെ അമ്മയുടെ കൈയിൽ തന്നിട്ട് അകത്തേക്ക് പോയി. ഡ്രസ്സ് മാറി അവൾ പുറത്തേക്ക് വന്നു, എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു, നീ എന്തായാലും ഉണ്ടിട്ട് പോയ മതി. പോയിട്ട് പ്രത്യേകിച്ച് പണി ഒന്നും ഇല്ലല്ലോ, ഞാൻ തലയാട്ടി. ചോറിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടക്കുന്നു, കൊച്ചിനെ നോട്ടം എനിക്കായി, എന്തായാലും ഒരു മണിക്കൂർ കൊണ്ട് ഊണ് കിട്ടി. മത്തി വറുത്തതും സാമ്പാറും കൂട്ടി കഴിച്ചു. ഊണ് കഴിഞ്ഞ് പുറത്തേക്കിരുന്നപ്പോൾ സാവിത്രിയമ്മ പറഞ്ഞു, ഹരീ നീ കൊറച്ചു കഴിഞ്ഞല്ലേ പോകുന്നുള്ളൂ, ഞാൻ ഇപ്പൊ വരാം, ആ മാധവൻ കൊറച്ചു കാശ് തരാനുണ്ട് ഒന്ന്