Chapter Title : ഹര്‍ത്താല്‍ ഭാഗ്യം [Master]

മുഖം ദാ തുടുക്കുന്നു. അറിയാതെയെന്ന പോലെ വിരല്‍ കടിച്ച് എന്നെ വല്ലാത്തൊരു ഭാവത്തോടെ അവള്‍ നോക്കുന്നു. ബഹളം ഉണ്ടാക്കതെടാ വിവരക്കെടെ; ഷഡ്ഡിയിലെ അന്തേവാസിയോട് ഞാന്‍ ദേഷ്യപ്പെട്ടു.

“ഞാന്‍ പ്രതീഷ്; എഞ്ചിനീയറിംഗ് സെക്കന്റ് ഇയര്‍ ആണ്. സെന്റ്‌ ഫ്രാന്‍സിസ് കോളജ്” അവള്‍ ചോദിക്കാതെ തന്നെ ഞാന്‍ സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി.

അവള്‍ മറുപടി നല്‍കാതെ പുഞ്ചിരിച്ചു.

“കേറിക്കോ”

“ശ്ശൊ” അവള്‍ ലജ്ജയോടെ ആ തുടുത്ത ചുണ്ടില്‍ വിരല്‍ അമര്‍ത്തിയിട്ട് ചുറ്റിലും നോക്കി. ആരെങ്കിലും കാണുന്നുണ്ടോ എന്നാകും.

“ഓരോരോ സ്കൂട്ടറുകളില്‍ മൂന്നും നാലും പേരാ പോകുന്നത്. എന്ത് ചെയ്യാം, ഈ ചൂടത്ത് നടക്കാന്‍ പറ്റുമോ. കുട്ടി കേറിക്കോ” ഞാനവളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചു. നോട്ടവും വിരലുകടിയും ഒക്കെ വളരെ പ്രതീക്ഷയ്ക്ക് വക നല്‍കുന്നതുകൊണ്ട് എങ്ങനെയും ഇവളെ പിന്നില്‍ കയറ്റിയെ പറ്റൂ എന്ന് ആക്രാന്തപ്പെടുകയായിരുന്നു ഞാന്‍. അവള്‍ നാണിച്ച് തുടുത്ത് എന്നെ നോക്കി. ഞാന്‍ അല്പം കൂടി മുന്‍പോട്ടു നീങ്ങിയിരുന്നു. അവള്‍ മെല്ലെ വന്നു കയറിയിരുന്നു. ഇരുന്ന സമയത്ത് തന്നെ അവളുടെ നെഞ്ചിന്റെ അസാധ്യ മുഴുപ്പ് ഞാനറിഞ്ഞു. അതെന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് ഒറ്റയടിക്ക് കൂട്ടുകയും ചെയ്തു.

“എന്താ പേര്”

ബൈക്ക് മുന്‍പോട്ടെടുക്കവേ ഞാന്‍ ചോദിച്ചു.

“രൂപ”

“എത്ര, ആയിരമോ രണ്ടായിരമോ”

എന്റെ ചളി കേട്ട് അവള്‍ നിശബ്ദം ചിരിക്കുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു. അപ്പോള്‍ സഹകരണ പ്രസ്ഥാനങ്ങളില്‍ വിശ്വാസമുള്ള പെണ്ണാണ്‌. ഞാന്‍ ലേശം പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങി. അതോടെ ആദ്യം മെല്ലെ മുട്ടിയിരുന്ന മുലകള്‍ ഇപ്പോള്‍ നന്നായിത്തന്നെ പുറത്തമര്‍ന്നു. ആ മുഴുപ്പില്‍ നിന്നും കുറഞ്ഞത് മുപ്പത്തിയാറ് സൈസ് ബ്രാ ആയിരിക്കും അവള്‍ക്കെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. താഴെ എന്റെ യന്ത്രം ഷഡ്ഡി തുളയ്ക്കാന്‍ പെടാപ്പടുപെടുകയാണ്.

“പ്ലസ് ടു ആണോ”

“ഉം”

“ഫൈനല്‍ ഇയര്‍?”

“ഉം”

“വീട്ടില്‍ ആരൊക്കെയുണ്ട്?”

“മമ്മിയും ഞാനും”

“അച്ഛന്‍?”

“വിദേശത്ത്”

“സിബ്ലിംഗ്സ് ആരുമില്ലേ?”

“ഇല്ല”

കുറെ നേരം ഞങ്ങള്‍ മിണ്ടിയില്ല. മുലകള്‍ക്കൊപ്പം അവളുടെ കൊഴുത്ത തുടയും എന്റെ മേല്‍ അമരുന്നതിന്റെ സുഖം ആസ്വദിച്ച് മെല്ലെയായിരുന്നു ഞാന്‍ ബൈക്ക് ഓടിച്ചിരുന്നത്.

“എനിക്കൊരു സിസ്റ്റര്‍ ഉണ്ട്. മൂത്തതാണ്. കല്യാണം കഴിഞ്ഞു”

അവള്‍ മൂളി.

“ദാ അതാണ്‌ വീട്”

അല്പം മുന്‍പിലായി റോഡ്‌ സൈഡില്‍ കാണപ്പെട്ട