Chapter Title : ഹെബ്രോണിലെ ഒലിവ് പൂക്കള് [സ്മിത]
ഹോളിന്റെ ഇടത് വശത്ത് അവനായി ഒരുക്കിയ മുറിയിലേക്ക് പോയി.
“ചെക്കന്റെ നോട്ടം മൊത്തം നിന്റെ തേനീച്ചക്കൂട്ടിലേക്കാരുന്നു...”
അവന് കതകടച്ചപ്പോള് ഇര്ഫാന് അവളോട് പറഞ്ഞു.
“തേനീച്ചക്കൂടോ?”
അവള് പുരികം ചുളിച്ച് ഷോട്ട്സിന് പുറത്ത് തുടകള്ക്കിടയിലേക്ക് നോക്കി.
“അതിനു ഇത് കട്ടിയുള്ള തുണി കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയതല്ലേ? പോരാത്തേന് ഞാന് ഷഡ്ഢിയും ഇട്ടിട്ടുണ്ട്...പിന്നെ എങ്ങനെ അവന്...?”
“അതല്ല തേനീച്ചക്കൂട്, അത് ചക്കക്കൂടല്ലേ?”
“പിന്നെ?”
“ഇത്...”
ഇര്ഫാന് സ്വന്തം നെഞ്ചിലേക്ക് രണ്ടു കൈത്തലവും അമര്ത്തിപ്പിടിച്ച് അവളെ കാണിച്ചു.
“ഒഹ്! ഒന്ന് പോടാ...”
അവള് നാണിച്ചു ചിരിച്ചു.
“അവന് അങ്ങനെ ഒളിഞ്ഞുനോട്ടക്കാരനൊന്നുമല്ല...”
“ഒളിഞ്ഞു നോട്ടമല്ല...നേരെയാ നോക്കീത്! എങ്ങനെ നോക്കാതിരിക്കും ദിവസോം മുഴുക്കുവല്ലേ! നീ തിന്നുന്നത് മൊത്തം കുണ്ടിയിലേക്കും മൊലേലേക്കുമാണോ ഡയറക്റ്റ് പോകുന്നെ അഫ്രീ?”
“എന്താ മോന് മുഴുത്തത് വേണ്ടേ?”
അവള് അവന്റെ തുടയില് അടിച്ചു.
“കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് പിറ്റത്തെ ആഴ്ച്ചയില് പറഞ്ഞത് വല്ലതും ഓര്മ്മയുണ്ടോ? അഫ്രീ മൊല ഇനീം മുഴുക്കണം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് എന്നെക്കൊണ്ട് പയറ് പൊടീം കടലപ്പൊടീം ഒക്കെ മൊലേല് തേപ്പിച്ചത്? എന്നിട്ടാണ്!”
“വേണ്ടന്നോ ഇഷ്ടമല്ലന്നോ അല്ലല്ലോ പറഞ്ഞത്..ഒരു പ്രാപഞ്ചിക സത്യം പറഞ്ഞതല്ലേ?”
“ഒഹ്! ഇങ്ങനെ ഒരു മൊല കൊതിയന്!”
“മൊല മാത്രമല്ലെടീ...കുണ്ടീം എനിക്ക് വീക്ക്നെസ്സാ...”
“അത്കൊണ്ടാല്ലേ അതിനീം മുഴുക്കണം എന്നും പറഞ്ഞ് നീയെന്നെക്കൊണ്ട് ഉള്ള വേത് ഒക്കെ വെച്ച് തിരുമ്മി തന്നത്...”
ഇര്ഫാന് അവളെ കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു.
അഫ്രീന് എഴുന്നേറ്റു.
“വാ...”
അവന് അവളുടെ കയ്യില് പിടിച്ചു.
“എങ്ങോട്ടാ...പുറത്തേക്ക് പിന്നെ പോകാടീ, ഇച്ചിരേം കൂടി കഴിഞ്ഞിട്ട്..ഈ സിനിമ ഇപ്പം തീരും...”
ഇര്ഫാന് ടി വിയിലേക്ക് നോക്കി.
“പുറത്തേക്ക് അല്ല...”
അയാളെ എഴുന്നെല്പ്പിച്ചുകൊണ്ട് അവള് പറഞ്ഞു.
“അകത്തേക്ക്...ഇത്രേം ദൂരം വിമാനോം കപ്പലും കയറി നിന്റെ അടുത്ത് വന്നിട്ട് എന്നെ തൊട്ടുപോലും നോക്കില്ലാ എന്ന് പ്രതിജ്ഞ വല്ലതും എടുത്തിട്ടുണ്ടോ മൈരേ നീ?”
അവള് കലിപ്പോടെ ചോദിച്ചു.
“ഒഹ്!”
അബദ്ധം പറ്റിയത് പോലെ അയാള് അവളെ നോക്കി. പിന്നെ പെട്ടെന്ന് ഇരിപ്പിടത്തില് നിന്നും ചാടിയെഴുന്നേറ്റു.
“കഴച്ചുപൊട്ടി ഒരു രക്ഷയും ഇല്ലാതെ ബാക്കിയുള്ളോരു വെഷമിക്കുമ്പഴാ അവന്റെ ഒരു സിനിമ..! ഉറക്കം ഒന്നും വന്നില്ലേലും ആ ചെറുക്കന് കാര്യം മനസ്സിലായി,
💬 Comments
View all comments