Chapter Title : ഹെബ്രോണിലെ ഒലിവ് പൂക്കള് [സ്മിത]
അയാളുടെ കുണ്ണ ഞെക്കിത്തഴുകിക്കൊണ്ട് അവള് തുടര്ന്നു.
“അത്രേം അടുത്ത് കണ്ടു ഞാന് അവന്റെ സാധനം...നല്ല കട്ടി...എന്ത് കണ്ടിട്ടാ ഇപ്പഴേ അതിന് അത്രേം വലിപ്പം വെച്ചേ?’
അവളുടെ കൈവിരലുകള് അവന്റെ മുഴയില് അനങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ നിമിഷവും അത് കട്ടിവെക്കുന്നത് അവള് അറിഞ്ഞു.
“ഷഡ്ഢി ഇട്ടിട്ടില്ലേ?”
മുഴച്ച ഭാഗത്ത്. തന്റെ വിരലുകള് അമര്ന്നയിടം നനഞ്ഞത് കണ്ടിട്ട് അവള് ചോദിച്ചു.
“ഇടാഞ്ഞത് നന്നായില്ലേ?”
അയാള് പുഞ്ചിരിച്ചു.
“കള്ളന്!”
അവളുടെ വിരലുകള് ഞെങ്ങി ഞെക്കി നീങ്ങി.
“എടീ അവനെങ്ങാനും ഇപ്പോള് വന്നാല്...”
“വന്നാലെന്നാ...?”
അവള് ചോദിച്ചു.
“ഉലക്ക പോലെയുള്ള സാധനം ഒരു നാണോം ഇല്ലാതെ നമ്മളെ കാണിച്ചില്ലേ അവന്? അവനില്ലാത്ത നാണം നമുക്ക് എന്തിനാ?’
അയാള് അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.
“എന്താ?”
“കളിക്കാം?”
“ഇപ്പഴേ? രാവിലെ?”
“കമ്പിയായെടീ...വല്ലാതെ കഴയ്ക്കുന്നു...”
“ശ്യോ!”
അവള് എഴുന്നേറ്റു.
“എന്നാ വാ...”
അയാളുടെ കൈയ്യില് പിടിച്ച് അവള് അകത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു.
“അബീ, ടേബിളെല് ബ്രേക്ഫാസ്റ്റ് എടുത്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ട്, കഴിച്ചോ...കേട്ടോ...”
“യെസ്, മാഡം...”
അവന് അകത്ത് നിന്നും വിളിച്ചുപറയുന്നത് അവര് കേട്ടു.
“അവന്റെ അപ്പം അവന് എടുത്ത് കഴിച്ചോളും... എനിക്ക് എന്റെ അപ്പം തരുന്നുണ്ടോ നീ?”
********************
“അഫ്രീ, എടീ ഇന്ന് ഞാന് ഇവിടെ ഉണ്ടാവില്ല കേട്ടോ...”
ഉറക്കമുണര്ന്നയുടന് വാട്ട്സാപ്പ് ചെക്ക് ചെയ്ത്, ഇര്ഫാന് അഫ്രീനോട് പറഞ്ഞു.
അവള് പുരികം വളച്ച് അവനെ നോക്കി.
“ഡയറക്ക്ടേഴ്സ് മീറ്റിംഗ്...ടെല് അവീവില്...എത്ര സ്പീഡ് അപ്പാക്കിയാലും നൈറ്റ് പന്ത്രണ്ടാകാതെ റിട്ടേണ് ഉണ്ടാവില്ല...”
“ശ്യോ!”
കടുത്ത അസഹനീയതയോടെ അഫ്രീന് ഒച്ചയിട്ടു.
“എന്താ ഇര്ഫൂ ഇത്? നീയല്ലേ പറഞ്ഞെ മീറ്റിങ്ങ്, ട്രാവെല് അങ്ങനെ ഒന്നും ഉണ്ടാവില്ല...അറ്റ്ലീസ്റ്റ് പത്ത് ദിവസം ഫ്രീയായി വീട്ടില് കാണുന്ന്? എന്നിട്ടാണ്?”
ഇര്ഫാന് അവളെ പുഞ്ചിരിയോടെയും എന്നാല് നിസ്സഹായതയോടെയും നോക്കി.
“മോളെ, നിന്റെയീ കിടപ്പ് കണ്ടാ പത്തല്ല മിനിമം ഒരു കൊല്ലമെങ്കിലും ഇവിടുന്ന് എഴുന്നേല്ക്കാന് തോന്നില്ല...ബട്ട്...”
അവന്റെ കണ്ണുകള് അവളുടെ ഉടലാകെ അലഞ്ഞു.
അഫ്രീന് അപ്പോള് പാന്റ്റീസ് മാത്രമേ ഇട്ടിരുന്നുള്ളൂ. മിക്കവാറും എന്നും തന്നെ ഉറങ്ങുന്നത് പൂര്ണ്ണ നഗ്നയായിട്ടാണ്.
അവളുടെ മുലകളുടെ അതീവ വശ്യതയില് അവന്റെ കണ്ണുകള് തറഞ്ഞു.
“നീ നോക്കുമ്പം തന്നെ ഞെട്ട് കൂര്ത്ത്
💬 Comments
View all comments