Chapter Title : ഹെബ്രോണിലെ ഒലിവ് പൂക്കള് [സ്മിത]
ചോദിച്ചു.
“ആ, ഇപ്പം...വരും...”
“എനിക്കും ആകുവാ...ഇര്ഫൂ ഉരുണ്ടുകൂടുവാ..ഇപ്പം പൊട്ടും...നീയും പൊട്ടിക്ക്...നമുക്ക് ഒരു ...ഒരുമിച്ച് പൊട്ടിക്കാം...”
ശരീരങ്ങള് വേര്പെടുത്താന് വയ്യാത്ത വിധം ഒട്ടിപ്പിടിച്ച് ഒന്നായ മുഹൂര്ത്തത്തില്, ഇരുവര്ക്കുമിടയില് ചൂട് ലാവ പോലെ രതിസ്രവം ഉരുകിയൊഴുകി. പിന്നെ വിറയല്, പിന്നെ കൊടുങ്കാറ്റിന്റെ വേഗത്തില് ഉച്ച്വാസ നിശ്വാസങ്ങള്....
നിമിഷങ്ങള്ക്ക് ശേഷം ഇര്ഫാന് പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റു.
“ഇനി ലേറ്റായാ പണികിട്ടും മോളെ...”
ഷെല്ഫില് നിന്ന് ഒരു ഷോട്ട്സ് എടുത്ത് ഇട്ട് അവന് പറഞ്ഞു. അത് കഴിഞ്ഞ് മറ്റൊരു ഷോട്ട്സും ടാങ്ക് ടോപ്പും എടുത്ത് അവന് അവളുടെ നേരെ എറിഞ്ഞു കൊടുത്തു.
അഫ്രീന് എഴുന്നേറ്റ് ഷോട്ട്സും ടോപ്പുമിട്ടു.
“ഇനി തന്നെ ഒരു ദിവസം...”
നിരാശയോടെ അവള് പറഞ്ഞു.
“കാര്യം എനിക്ക് പണിയുണ്ട്...റിസേര്ച്ച് ഉണ്ട്...എന്നാലും നീ ചുമ്മാ ഇവിടെ എന്റെ കൂടെ ഉണ്ടേല്...ഓ...”
“എടീ ആബിദ് ഇല്ലേ?”
അഫ്രീന് വസ്ത്രം ധരിച്ച് കഴിഞ്ഞ് അവളോടൊപ്പം പുറത്തേക്ക് നടക്കുമ്പോള് അഫ്രീന് ചോദിച്ചു.
“അവനോട് തല്ക്കാലം മിണ്ടീം പറഞ്ഞും ഇരിക്ക്, നീ...ബോറടി മാറും...”
അവള് അവനെ ഇഷ്ട്ടക്കേടോടെ നോക്കി.
“നെനക്ക് പകരം ഒന്നും ആരും ആകില്ല എന്റെ ഇര്ഫൂ...”
അവള് പറഞ്ഞു.
“മാത്രമല്ല...ആരോടും അങ്ങനെ ഓവര് ആയി ഞാന് മിങ്കിള് ചെയ്യുന്നില്ല...”
അപ്പോള് ഇര്ഫാന് അവളെ ഒന്ന് നോക്കി.
തന്റെ നോട്ടം തെറ്റിധരിക്കപ്പെട്ടേക്കാം എന്ന് ചിന്തിച്ചത് പോലെ അവന് പെട്ടെന്ന് നോട്ടം മാറ്റി.
“എടീ നിന്നെ എനിക്ക് വിശ്വാസക്കുറവ് ഒന്നുമില്ല പെണ്ണെ...”
അവന് അവളുടെ തോളില് പിടിച്ചു.
“പക്ഷെ ഒരിക്കല് നിന്നെ...നിന്നെ വഞ്ചിച്ചവളാ ഞാന്...”
അവളുടെ അധരം വിതുമ്പി.
കണ്ണുകളില് ജലകണങ്ങള് നിറഞ്ഞു.
“നീ അന്ന് ക്ഷമിച്ചതിന്റെ ഔദാര്യത്തിലാ ഞാന് ഇപ്പോഴും നിന്റെ കൂടെ...”
“നീ ഒന്ന് പോ അഫ്രീ...”
അവളുടെ തോളിലുള്ള തന്റെ പിടി ഒന്ന് മുറുക്കി ഇര്ഫാന് തുടര്ന്നു.
“ഒരു രാത്രി മറ്റൊരാളോടൊപ്പം നീ കഴിഞ്ഞു, അയാളോടൊപ്പം കിടക്ക പങ്കിട്ടു എന്ന് കരുതി നിനക്ക് എന്നോടുള്ള സ്നേഹത്തിനു കുറവുണ്ടായോ? ഏത് സാഹചര്യത്തിലാ അങ്ങനെ സംഭവിച്ചത് എന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായല്ലോ...നീ അന്ന് കരഞ്ഞത് എന്തിനാ? അങ്ങനെ സംഭവിച്ചത് കൊണ്ട് നീ ഹര്ട്ട് ആയിട്ടല്ലേ? ആ സംഭവം നിന്നെ ഹര്ട്ട്
💬 Comments
View all comments