Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ [കർണ്ണൻ]

കേട്ടപ്പോ എന്റെ ഉള്ളിലെ കോഴി വീണ്ടുമുണർന്നു....!

"മോളെന്തു ചെയ്യുവാ പഠിക്കുവാനോ"..!!!

മുഖം പരമാവധി ഡീസന്റ് ആക്കി വച്ചു സ്വഭാവികമെന്ന പോലെയാണ് ഞാൻ ചോദിച്ചത്.....!

അതിന് മറുപടി ഒന്നും കാണാതായപ്പോ ഞാൻ തലയുയർത്തി അവരെ ഒന്ന് നോക്കി....
ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ എന്നെ തന്നെ നോക്കി കൊണ്ട് ചുണ്ട് ഉള്ളിലെയ്ക് മടക്കിചേർത്തു കൊണ്ട് മെല്ലെയൊന്നു തലയിളക്കി.....!

ആ ഒറ്റ ഭാവം കൊണ്ട് തന്നെ എന്റെ ഉള്ളിലേ കോഴിയെ അവർ കണ്ടുപിടിച്ചെന്നു എനിക്ക് മനസ്സിലായി....!

ഒരു ചമ്മിയ ചിരിയോടെ ഞാൻ കാലെടുത്തു പടവിലെയ്ക്ക് വച്ചു ചേരി വച്ചുരച്ചു കഴുകുന്ന പണിയിലേയ്ക്ക് കടന്നു......ആവശ്യമില്ലാതെ അവരുടെ മുന്നിൽ നാറിയത്തിന്റെ ക്ഷീണം മുഖത്തു അറിയാതിരിക്കാൻ തല നന്നായി താഴ്ത്തി കളഞ്ഞു.....!

"അവൾ ഈ വർഷം പത്തില.....പഠിക്കാനൊന്നും കൊള്ളുകേലന്നെ"..!!!

ഞാനാകെ ചമ്മി നാറിയിരിക്കുകയാണെന്നു മനസിലായ അവർ എനിക്കൊരു റിലേക്‌സേഷൻ ആയിക്കോട്ടെ എന്ന് കരുതി വേഗം മറുപടി പറഞ്ഞു.....!

പിന്നെ അൽപ നേരം നിശബ്ദതയായി....!

"അപ്പൊ ഈ ഇച്ചായൻ എന്ന് പറഞ്ഞ മൂപ്പർ സ്ഥലത്തില്ലേ"..!!!

ഒടുവിൽ ഞാൻ തന്നെ മൗനം ഭേധിച്ചു......എന്നാൽ ചോദ്യത്തിന് ഇത്തവണയും മറുപടി വൈകിയപ്പോ ഞാൻ വീണ്ടും തലയുയർത്തി നോക്കി.....!

അപ്പോഴാണ് ഞാൻ കണ്ടത് അവരുടെ നോട്ടം രോമാവൃതമായ എന്റെ കാലുകളിൽ ഒഴുകി നടക്കുകയാണ്....!

എന്റെ ചോദ്യമൊന്നും അവർ കേട്ട മട്ടില്ല.....മറ്റേതോ ലോകത്തിലെന്ന പോലെ അവർ കാലുകളിൽ അലിഞ്ഞു പോയിരിക്കുന്നു.....!

ഒരു കാലു പടവിലെയിക് കയറ്റി വച്ചതിനാൽ തോർത്തിന്റെ മുൻഭാഗം അല്പം അകന്നിരിക്കുകയായിരുന്നു......അതിനിടയിലൂടെ ഒരു തുടയുടെ കുറച്ചു ഭാഗവും ഷെഡ്‌ഡിയുടെ വടുക്കും കാണാമായിരുന്നു....!

ആ ഭാഗത്തു ചുഴിഞ്ഞു നടക്കുന്ന അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ എന്തിനോ വേണ്ടിയുള്ള ദാഹം