Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 11 [കർണ്ണൻ]

വിവശമായി നാലുപാടും ഓടിനടന്നു...!

എന്റെയുള്ളിൽ അടുത്ത അമിട്ടും പൊട്ടി, 'ആരെങ്കിലും കണ്ടോണ്ട് വന്നാൽ' എന്നവർ ചിന്തിക്കണമെങ്കിൽ ആ മനസ്സിലും കള്ളത്തരമുണ്ടെന്നല്ലേ അർത്ഥം....!

ആ തിരിച്ചറിവ് എന്നിൽ ഹോർമോണിൻ്റെ കുത്തൊഴുക്ക് തന്നെ നടത്തി. എന്നാൽ അത് പുറത്തു കാണിക്കാതെ ഞാൻ മുഖം കൂടുതൽ ദയനീയമാക്കി വച്ചു....!

"നമ്മുടെ പറമ്പല്ലേ മേമേ.. ആരും വരൂല്ല..അല്ലെങ്കിത്തന്നെ ഇതിനുള്ളിൽ നമ്മളെ ആര് കാണാനാ... പ്ലീസ് മേമേ..കൊതിയായിട്ടല്ലേ..ഇങ്ങനെ ഉരുണ്ടു കളിക്കാതെ താ മേമേ..!!"

പ്രായത്തിനു ചേരാത്ത ചേഷ്‌ഠലോടെ ഞാൻ കെഞ്ചി മെഴുകി...!

എന്റെ ആ ഭാവം അവർക്ക് ശരിക്കുമൊരു കോമഡിയായി തോന്നിക്കാണും. ചുണ്ടുകൾ കൂട്ടിയമർത്തി ചിരിയൊതുക്കിക്കൊണ്ട് അവർ വീണ്ടും ചുറ്റുമൊന്നു കണ്ണോടിച്ചു...!

"സോപ്പിട്ട് മയക്കാനൊന്നും നോക്കണ്ട...ഇങ്ങനെ എരന്നു ചോദിക്കുമ്പോ എങ്ങനെന്നു വച്ചിട്ടാ...! പക്ഷെ ചുണ്ടിലൊന്നും തരില്ല.. വേണേൽ സാധാരണ തരുന്നപോലെ തരാം..!"

ചമ്മലും നാണവും മടിയുമെല്ലാം ചേർന്ന ഒരു പരുങ്ങിയ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞിട്ട് അവർ പരിഭ്രമത്താൽ പിടയുന്ന കണ്ണുകൾ എന്നിലേക്ക് നീട്ടി...!

മനസ്സ് നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന ഹാർഷോന്മാദത്തോടെ ഞാൻ ആയിരം വട്ടം സമ്മതിച്ചുകൊണ്ട് തല കുലുക്കി....!

മേമയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു പരവശ്യം ഉറവെടുത്തു. മുഖത്തെ ചിരി മാഞ്ഞു. ചുണ്ടുകൾ കൂട്ടിപ്പിടിച്ച് തെല്ലൊരു സംഭ്രമത്തോടെ ചുറ്റുമൊന്നു നോക്കിയ ശേഷം അവർ എന്റെ അടുത്തേയ്ക്ക് നീങ്ങി നിന്നു. ആ കൈ വിറ കൊള്ളുന്നത് എൻ്റെ കൈവെള്ളയിൽ അറിയാനുണ്ടായിരുന്നു....!

അവരെ അല്പം കൂടെ അടുപ്പിച്ചു നിർത്തിയശേഷം ഞാനാ കൈ വിട്ടു. ആ ശ്വാസഗതി വർദ്ധിച്ചത് മുഖത്തു വന്നടിക്കുന്ന ചൂട് വായുവിലൂടെ ഞാനറിഞ്ഞു....!

മെല്ലെ ആ മുഖം എൻ്റെ കവിളിലേക്കടുത്തു വന്നു. തിക്കുമുട്ടി വന്ന അനിർവചനീയമായ ഒരു ലഹരിയോടെ പതിയെ