Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 11 [കർണ്ണൻ]

പിടുത്തത്തിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ അവരൊരു വ്യഥാ ശ്രമം നടത്തി...!

"പ്ലീസ് മേമേ..ഒരിത്തിരി നേരം..!! ഒരിത്തിരി നേരം കൂടെ നമുക്കിങ്ങനെ നിക്കാം. പ്ലീസ്..! എനിക്ക് അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്‌ടായിട്ടല്ലേ.. ഇങ്ങനെയൊക്കെയല്ലേ എനിക്കെൻ്റെ മേമയെ ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ  പറ്റൂ. വീട്ടിലാവുമ്പോ അമ്മച്ചനേം അമ്മമ്മേം ഒക്കെ നോക്കണ്ടേ..!"

കളിപ്പാട്ടം നഷ്‌ടപ്പെടാൻ പോകുന്ന ഒരു കുട്ടിയുടെ ദൈന്യതയോടെ ഞാനവരെ ഇറുകെപ്പുണർന്നുകൊണ്ടപേക്ഷിച്ചു...!

"പിന്നേ..എന്നിട്ട് വീട്ടിന്നു ഒന്നും ചെയ്യാറില്ലല്ലോ...!"

പരിഭവം നിറഞ്ഞ ഒരു പരിഹാസത്തോടെ മേമ എൻ്റെ തോളിൽ മെല്ലെയൊന്നിടിച്ചു...!

"അത് പിന്നെ എനിക്ക് ഒന്ന് കെട്ടിപ്പിടിക്കാനും ഉമ്മവെക്കാനും എന്റെ മേമയല്ലാതെ വരെ ആരാ ഉള്ളത്..!"

"പ്ലീസ് പ്ലീസ്..ഈ ഡയലോഗ് ഒന്ന് മാറ്റിപ്പറ...കേട്ടുകേട്ടു ചെവി തഴമ്പിച്ചു..!"

വളകിലുക്കംപോലൊരു ചിരിയുയർന്നു...!

"അത് വെറുമൊരു ഡയലോഗല്ല. മേമേ എൻ്റെ അവസ്ഥയാണ്..."!!

“എന്നാ ആ അവസ്ഥ മേമ മാറ്റിത്തരാം. ചേച്ചിയെ ഒന്ന് കാണട്ടെ..വേഗം പിടിച്ചൊരു പെണ്ണ്  കെട്ടിക്കാൻ പറയാം..!"

വീണ്ടും അതേ കൊല്ലുന്ന ചിരി...!

"എനിക്കൊരു പെണ്ണും വേണ്ട പിടക്കോഴീം വേണ്ട...എനിക്കെൻ്റെ മേമയെ മാത്രം മതി..!"

വഴിഞ്ഞൊഴുകുന്ന സ്നേഹം നിറച്ച് ഒരു കൊഞ്ചലോടെ ഞാനാ തുടുത്ത കവിളത്ത് അമർത്തിയൊരുമ്മ കൊടുത്തു...!

മേമയുടെ ദേഹത്ത് പെട്ടെന്നൊരു പ്രകമ്പനമുണ്ടായി. എൻ്റെ വാക്കുകൾ അവരുടെ ഉള്ളിലേക്ക് തുളഞ്ഞിറങ്ങിയിരുന്നു. മെല്ലെ ആ പ്രതിഷേധം തണുത്തു തുടങ്ങി. താടി എന്റെ തോളിലേക്ക് പതിയെ ചായ്ച്ചു വച്ചുകൊണ്ട് അവർ കൈകൾ ദുർബലമായി എന്റെ അരയിൽ കൊരുത്തു വച്ചു...!

"മേമേ..!"

ഞാൻ പതിയെ വിളിച്ചു.

"മ്മ് .!!"

"ഇങ്ങനെ നിൽക്കുമ്പോ എന്തൊരു സുഖാ..ല്ലേ..!!"

അതിനു മറുപടിയൊന്നും കേട്ടില്ല. പക്ഷെ ആ നിശ്ശബ്‌ദതയിലും ആ മനസ്സ് വായിക്കാൻ പറ്റുമായിരുന്നു...!

"മേമേ ..!"

"ഉം