Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 11 [കർണ്ണൻ]

ആരോ കാര്യമായി വിളിക്കുന്നതാവും. അല്ലെങ്കിൽ മേമ ഇങ്ങനെ കിടന്നു വിളിക്കില്ല...!

തൂമ്പ മാറ്റി വച്ച ശേഷം വേഗം താഴേയ്ക്ക് ചെന്നു. ഞാൻ അടുത്തെത്തുന്നത് വരെ മേമ അവിടെത്തന്നെ എന്നെയും കാത്ത് നിന്നു...!

"ദേ... ചേച്ചി വിളിച്ചിരുന്നു. ഞാൻ പറഞ്ഞു നീ പറമ്പിലാണെന്ന്...തിരിച്ചു വിളിക്കാൻ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..!"

അടുത്തെത്തിയതും അവർ ഫോൺ നീട്ടിക്കൊണ്ടു പറഞ്ഞു...!

"എന്താ കാര്യമെന്ന് ചോദിച്ചില്ലേ മേ...?"

"ചേച്ചി എന്തോ പറഞ്ഞു... എന്തോ ഡോക്യുമെൻ്റോ മറ്റോ....! ഓഫീസിൽ പോണ വഴിക്കാവും.. ശരിക്കങ്ങോട്ട് ക്ലിയറായില്ല..."

"അമ്മ വിളിക്കണമെങ്കിൽ തക്കതായ എന്തോ ആണ്..."

എനിക്ക് ചെറിയൊരു പരിഭ്രമം തോന്നി,..!

"പേടിക്കൊന്നും വേണ്ട കണ്ണാ...തിരിച്ചു വിളിക്കുമ്പോ അറിയാല്ലോ..!"

മേമ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്ന ഭാവത്തിൽ പറഞ്ഞു...!

ഞാൻ പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചു വിളിക്കാനൊരുങ്ങി. അപ്പോഴാണ് കണ്ടത്.. ഒരു പുള്ളിയേ റേഞ്ചുള്ളൂ...!

"മോളിൽ പോയിട്ട് വിളിക്കാം..ഇവിടുന്നു ക്ലിയറാവില്ല..!"

ഞാൻ വേഗം വീടിനുള്ളിലേക്ക് നടന്നു...!

"എന്നാ ലാൻഡ് ഫോണിൽന്ന് വിളിച്ചോ...മോളിലും ചില സമയത്ത് റേഞ്ച് കിട്ടാറില്ല.!"

മേമ എന്നെ അനുഗമിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു..!.

അതാവും നല്ലതെന്ന് എനിക്കും തോന്നി. ഹാളിലെത്തിയപ്പോൾ അമ്മച്ചൻ പൊരിച്ച മത്തിപോലെ ഒരു സ്കൂളിൽ വടി കണക്കെ ഇരിപ്പുണ്ട്. എണ്ണയിടൽ പരിപാടി ആരംഭിച്ചതേയുള്ളൂ. കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സീരിയലിൽ എന്തോ അതിഭീകരമായ സംഭവം

നടക്കുന്ന ഭാവത്തിൽ എണ്ണയിൽ മുങ്ങിയ കൈകൾ സ്റ്റാച്യൂ പോലെ വച്ചുകൊണ്ട് അമ്മമ്മ ടീവിയിൽ തന്നെ കണ്ണും തുറിപ്പിച്ച് നോക്കി അടുത്തു നിൽപ്പുണ്ട്...!

മേമ വേഗം റിമോട്ട് എടുത്ത് ടീവി മ്യൂട്ടാക്കി...!

നാല് കണ്ണുകൾ കൂരമ്പ് കണക്കെ മേമയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു...!

"കണ്ണൻ ഒന്ന് ഫോൺ ചെയ്തോട്ടെ...ഇപ്പൊ വെക്കാം..!"

മേമ വേഗം സന്ധി ചെയ്തു...!

ഞാൻ അപ്പോഴേക്കും ഡയൽ