Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 11 [കർണ്ണൻ]

കഴിഞ്ഞു ചെല്ലുമ്പോൾ ഹാളിലും അടുക്കളയിലും മേമയെ കണ്ടില്ല. മുറിയിൽ ചെന്ന് ഡ്രസ്സ് മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കെ അവർ അങ്ങോട്ട് വന്നു...!

ജീൻസ് വലിച്ചു കയറ്റി ടീഷർട്ട് എടുക്കാനൊരുങ്ങുകയായിരുന്നു ഞാൻ. വാതിൽ തുറക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു നോക്കിയപ്പോൾ അവർ അകത്തേക്ക് കടക്കുകയായിരുന്നു...!

അതുവരെ ഇട്ട ചുവന്ന നൈറ്റി മാറ്റി ഇന്നലെ പള്ളിയിൽ പോകാൻ നേരമിട്ട കരിനീല ചുരിദാറും ഗോൾഡൻ പട്യാലയും അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഷാൾ ഇടാൻ പോകുന്നതെ ഉള്ളായിരുന്നതിനാൽ ആ മുഴുത്ത മാറിടം വല്ലാതെ ആകർഷകമായി നിന്നിരുന്നു...!

"നീ എന്നിട്ട് എപ്പോഴാ വര്യാ..? അവിടെത്തന്നെ നിന്ന് പോവോ..?!!"

ഷാൾ തോളിലേക്ക് ഇട്ടു കൊണ്ട് കളിപറയുന്ന പോലൊരു ചിരിയോടെയാണ് അവർ ചോദിച്ചത്...!

എന്നാൽ ആ ചിരിയിൽ ഒട്ടും ആത്മാർഥതയില്ലെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ഒരു മൂടൽ മുഖമാകെ പടർന്നു കിടപ്പുണ്ട്. അതിനെ മറയ്ക്കാനുള്ള ഒരു വൃഥാശ്രമം മാത്രമാണ് അതെന്ന് തോന്നും...!

"ഞാൻ മുങ്ങാനുള്ള പരിപാടിയാണെന്നൊന്നും കരുതണ്ട...ഒരു രണ്ടുമൂന്നു ദിവസം അത്രേ എടുക്കൂ...!"

ഞാൻ ഒരു പച്ചച്ചിരിയോടെ മറുപടി കൊടുത്തു. അവർ അത് ഗൗനിച്ചില്ല...!

"ഇവിടെ ഈ സമയത്ത് വണ്ടിയൊന്നും കിട്ടില്ല.. വേഗം ഡ്രസ്സ് ചെയ്യ്..ഞാൻ ഹൈവേയിൽ കൊണ്ട് വിടാം...!"

കിടക്കയിൽ നിന്നും എൻ്റെ പേഴ്‌സ് എടുത്തുകൊണ്ട് അവർ പറഞ്ഞു...!

മേമ ഡ്രസ്സ് മാറിയതിൻ്റെ കാരണം അതായിരിക്കുമെന്ന് എനിക്ക് തോന്നിയിരുന്നു. എന്തായാലും അത്രയും ദൂരം കൂടെ അടുത്ത് കിട്ടുമല്ലോ എന്നൊരു ആശ്വാസമുണ്ട്...!

പേഴ്സ് തുറന്നൊന്ന് നോക്കിയശേഷം കയ്യിൽ മടക്കിപ്പിടിച്ചിരുന്ന കുറച്ച് നോട്ടുകൾ അവരതിലേക്ക് തിരുകിവച്ചു...!

"മിഥുവിന് വല്ലതും മേടിച്ചു കൊടുക്ക്..."

അവർ പേഴ്സ‌് കിടക്കയിൽ തന്നെ വച്ചു...!

"വേറൊന്നും ഇല്ലേ...?"

ഞാനൊരു കള്ളച്ചിരിയോടെ അവരെ പാളി നോക്കി...!