Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 11 [കർണ്ണൻ]

ഇവിടെ ഇരുന്നാപ്പോരായിരുന്നോ..!"!!

മേമ ഒരു നേർത്ത പുഞ്ചിരിയോടെ ശരിക്കും തോർത്തിയോ എന്ന ഭാവത്തിൽ മുടിയിലൊന്നിളക്കി നോക്കിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു....!

"ചുമ്മാ പോയതാ...കോഴിക്കോട്ടേക്ക് പോകുന്ന ബസ്സൊക്കെ ഒന്ന് കാണാല്ലോ....അവിടുന്ന് പോന്നിട്ട് കുറച്ച് ദിവസമായില്ലെ..."!!

പ്ലാനിൽ ഇല്ലാത്ത ഒരു ഭാഗമായിരുന്നതിനാൽ സ്പോട്ടിൽ കയ്യിൽ നിന്നും എടുത്തിട്ടതാണ്....!

പെട്ടെന്ന് മേമയുടെ മുഖമൊന്നു മങ്ങി.ആ ഡയലോഗ് വേണ്ടിയിരുന്നില്ലെന്ന് എനിക്ക് തോന്നി. മേമയ്ക്കത് വിഷമമായിട്ടുണ്ട്.. ഞാൻ ഇവിടം വിട്ടു പോകാൻ ഇപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവർക്ക് തോന്നിക്കാണും....!

"എന്താണ് ഒരു വാട്ടം പോലെ..!"!!

ഞാനാ കൈ കവർന്നു കൊണ്ട് ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു....!

മറുപടിയൊന്നും പറയാതെ കൈ വിടുവിക്കാൻ ശ്രമിക്കുകയാണവർ ചെയ്‌തത്‌. എന്നാൽ ഞാനത് വിട്ടില്ല...!

"എന്റെ മേമേ..ചുമ്മാ പറഞ്ഞതാ... മേമ അടുത്തില്ലാത്തോണ്ട് ഭയങ്കര ബോറടിയായിരുന്നു. അപ്പൊ വെറുതെയൊന്ന് കറങ്ങിയെന്നെയുള്ളൂ... ദേ അപ്പോഴേക്കും മുഖം വീർത്തു..!"!!

ഞാനൊരു കൊഞ്ചലോടെ പറഞ്ഞു....!

മെല്ലെ ആ മുഖത്തൊരു പുഞ്ചിരി തെളിഞ്ഞു വന്നു. മനസ്സ് നിറഞ്ഞപോലൊരു നോട്ടവും..! ആ നിമിഷം എന്നിൽ വിവേചിച്ഛറിയാനാകാത്ത ഒരു അസ്വസ്ഥത ഉടലെടുത്തു....!

"ഞാൻ കരുതി പിന്നെയും തുടങ്ങിക്കാണുമെന്ന്..!"!!

നിർബന്ധപൂർവ്വം കൈ വിടുവിച്ചു കൊണ്ട് അവർ എന്നെ ഒന്ന് ആക്കി....!

"...എന്റെ റൂമിൽ ഹെയർ ഡ്രയർ ഉണ്ട്. പോയി മുടി ഉണക്ക്.. അല്ലേൽ ജലദോഷം വരും.. "!!

അതും പറഞ്ഞ് അവർ പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങി അടുക്കളവാതിൽ അടച്ചു...!

കൊറച്ചു നേരം കൂടെ മേമയോട് കൊഞ്ചിക്കൊണ്ടിരിക്കണമെന്നു തോന്നിയെങ്കിലും കാര്യമറിയാതെ ഉള്ളിൽ നിറയുന്ന ആ അസ്വസ്ഥത പെരുകുന്നതായി തോന്നിയതോടെ ഞാൻ മുറിയിലേക്ക് നടന്നു...!

ഒരു കുറ്റബോധം മുളച്ചു തുടങ്ങിയോ എന്നൊരു സംശയം മാത്രമേ അപ്പോഴൊക്കെ തോന്നിയിരുന്നുള്ളൂ. എന്നാൽ പോകെപ്പോകെ അതൊരു