Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 11 [കർണ്ണൻ]

വലിയ സത്യമായി എന്നെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്താൻ തുടങ്ങി....!

മേമയോട് നുണ പറഞ്ഞത് കൊണ്ടാണോ അതോ മായേച്ചിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടത് കൊണ്ടാണോ എന്ന് മാത്രം മനസ്സിലാവുന്നില്ല...!

ഭക്ഷണം കഴിക്കുമ്പോൾ അന്നാദ്യമായി എനിക്ക് മേമയെ അഭിമുഖീകരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അവരെ മിസ്സ്ചെയ്ത‌ത് കൊണ്ട് കറങ്ങാൻ പോയി എന്ന ആ നുണയാണ് മനസ്സിനെ വല്ലാതെ മഥിക്കുന്നതെന്ന് ആ നിമിഷം ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി....!

അത് പറയുമ്പോൾ ആ മുഖത്തുണ്ടായ പ്രകാശം ഓർക്കുമ്പോ ഉള്ളിലെ അസ്വസ്ഥത പെരുകുകയാണ്. ആ സന്തോഷത്തിനു എന്ത് അർത്ഥമുണ്ട്...അവരുടെ അസാന്നിധ്യം മുതലെടുക്കുകയല്ലേ ശരിക്കും ചെയ്‌തത്.... !

ആ സമയത്തൊക്കെ മേമയെ മിസ്സ് ചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രതീതി മനസ്സിലെവിടെയും വന്നിരുന്നുമില്ല...കണ്ണില്ലാത്ത കാമം മാത്രം...!

മേമ എന്തൊക്കെയോ ചോദിക്കുകയും പറയുകയുമൊക്കെ ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കിലും അതൊന്നും എൻ്റെ ചെവിയിലോട്ടു കയറുന്നില്ല.....!

സത്യം തുറന്നു പറഞ്ഞാ മാത്രം തീരുന്ന അസ്വസ്ഥത..!

പക്ഷെ അത് പറയുന്നതോടെ എല്ലാം തീരും....!

ചിന്തകൾ തലച്ചോർ കാർന്നു തുടങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ വേഗം എഴുന്നേറ്റ് മുറിയിലേക്ക് പോയി...!

ഭക്ഷണം പാതിയിൽ നിർത്തിയതിൻ്റെ വിശദീകരണത്തിനൊന്നും നിന്നില്ല. അല്ലെങ്കിലും അതിനും പുതിയ എന്തെങ്കിലും കള്ളം പറയേണ്ടി വരും....!

പതിവിനു വിപരീതമായി കതകു കുറ്റിയിട്ടാണ് കിടന്നത്. മേമ എന്തെങ്കിലും ചോദിച്ചാൽ മറുപടിയില്ല പറയാൻ...!

മായേച്ചിയുമായുള്ള മല്ലയുദ്ധം കാരണം നന്നേ ക്ഷീണമനുഭവപ്പെട്ടെങ്കിലും ഉറക്കം മാത്രം വരുന്നില്ല...!

തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നു കുറെ സമയം കടന്നുപോയി...!

"കണ്ണാ...!"!!

വാതിലിൽ മുട്ടിക്കൊണ്ടുള്ള മേമയുടെ വിളി കേട്ടു. ഒന്നും മിണ്ടാൻ തോന്നിയില്ല. ഉറങ്ങിപ്പോയെന്നു കരുതിക്കോട്ടേ....!

പിന്നെയും മിനിട്ടുകൾ കഴിഞ്ഞാണ് അവരുടെ മുറിയിൽ ലൈറ്റ് കത്തിയത്. ആ സമയമത്രയും അവർ എൻ്റെ വാതിലിൽ കാത്തു നിന്നതാവുമോ..!!

ആ