Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 11 [കർണ്ണൻ]

ആ തോളിൽ വച്ചു. ഇത്തവണ അവരത് ഗൗനിച്ചില്ല...!

"ങ്ഹാ..ക്ഷമിച്ചു..!!"

നാടകീയമായ ഒരു ഭാവത്തോടെ അവർ നോട്ടം മാറ്റി. അത് മനസ്സറിഞ്ഞു പറഞ്ഞതല്ലെന്നെനിക്കു മനസ്സിലായി...!

"ആ ക്ഷമിക്കലത്ര പോര... ഒന്നുടെ ഉഷാറായി പറ...ഒരു രോമാഞ്ചം വരട്ടെ..!"!!

"ഓ..അതൊക്കെ മതി..അല്ലെങ്കിലേ രോമാഞ്ചം കുറച്ചു കൂടുതലാ.! സ്വന്തം മേമയാണെന്ന ചിന്ത പോലുമില്ല..."!

തോളിലെ കൈ എടുത്ത് മാറ്റിക്കൊണ്ട് അവർ അല്പം നിരങ്ങി അകന്നിരുന്നു. എന്നാൽ അടുത്ത ക്ഷണംതന്നെ ഞാൻ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി ആ മേനിയിൽ ഒട്ടിയിരുന്നു...!

"എന്നാ കൂടുതലുള്ളത് കൊറച്ചെടുത്ത ഞാൻ മേമയ്ക്ക് തരാം..!!"!

പിന്നിലൂടെ കൈ കൊണ്ടു ചെന്ന് ഞാനാ കൊഴുത്തു തുറിച്ച ഇടപ്പിലേക്ക് വപ്പുകൊണ്ട് ഒരു കള്ളച്ചിരി ചിരിച്ചു ആ സ്പ‌ർശനമറിഞ്ഞ മോര നൈസായിട്ടൊന്നു ഞെട്ടി..!..!

"നീയെന്തിനാ ഒന്ന് പറഞ്ഞു രണ്ടാമത്തേതിന് മേത്ത് പിടിക്കുന്നത്... കയ്യെടുക്കെടാ..!!!

ഒരു ഇക്കിളിച്ചിരിയോടെ അവർ എൻ്റെ കയ്യിൽ കയറിപ്പിടിച്ചു...!

"ഒന്ന് ചുമ്മാ ഇരിക്ക് മേമേ...അലിഞ്ഞു പോകുന്ന സാധനമൊന്നുമല്ലല്ലോ..!"!!

ഞാൻ വാശിയോടെ ആ കൊഴുത്ത മാംസളതയിലേക്ക് വിരലുകളാഴ്ത്തി അള്ളിപ്പിടിച്ചു...!

"ഒന്നടങ്ങി ഇരിക്കില്ല ചെക്കൻ... മനുഷ്യനെ നാണം കെടുത്തും..!"!

ഒരു കെറുവിച്ച ചിരിയോടെ അവർ കൈ പിൻവലിച്ചു...!

ഞാൻ ശരിക്കും ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു പോയി. ഇടുപ്പിൽ അമർന്നിരിക്കുന്ന കൈ എടുത്തു മാറ്റാൻ വീണ്ടുമൊരു ശ്രമം കൂടെ അവർ നടത്തുമെന്നാണ് കരുതിയത്. എന്നാൽ അങ്ങനെയൊന്നു സംഭവിക്കുന്നേയില്ല എന്ന ഭാവത്തോടെ ആ കൈ അവിടെത്തന്നെ തുടരാൻ അനുവദിക്കുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്...!

തീർച്ചയായും അത് മനസ്സറിഞ്ഞു ചെയ്യുന്നതാണ്..ആ സത്യം മറച്ചു പിടിക്കാനാണി കെറുവും പിരിയുമൊക്കെ!..!!

എങ്കിലും ആ വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് ഇനി സംസാരിക്കണ്ട എന്ന് തന്നെ ഞാൻ തീരുമാനിച്ചു. അനുവാദം തന്നു കഴിഞ്ഞു...ഇനി ആസ്വദിക്കാം.....!