Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 12 [കർണ്ണൻ]

നീ പറഞ്ഞെ..? ഞാൻ അങ്ങനാണോ പറഞ്ഞത്..! അല്ലെങ്കി നിന്നെ ഞാൻ അങ്ങനാണോ കാണുന്നത്..?! വേറെന്തെങ്കിലും മനസ്സിൽ വച്ചിട്ട് വായിൽ തോന്നിയത് വിളിച്ചു പറയരുത്..!!"!

മേമയുടെ മുഖം ദേഷ്യവും സങ്കടവുമെല്ലാം ചേർന്ന് ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു. ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കാൻ തന്നെ പറഞ്ഞതാണെങ്കിലും ആ മുഖഭാവം എന്നെ ഒരല്പം വിഷമത്തിലാക്കി. പറഞ്ഞത് കൂടിപ്പോയോ....!

"ഞാനൊന്നും മനസ്സിൽ വച്ചൊന്നും പറഞ്ഞതല്ല..!!"!

ആ മുഖത്തു നിന്നും നോട്ടം മാറ്റിക്കൊണ്ട് ഞാൻ പിറുപിറുത്തു....!

"സത്യം പറ...നീ ഇന്നലെ രാത്രിയിലത്തെ സംഭവം മനസ്സിൽ വച്ചല്ലേടാ ഈ ചൊറിയലൊക്കെ ചൊറിയുന്നേ..!"!!

മേമയുടെ കണ്ണുകൾ കുറുകി...!

"മേമ ഒന്ന് പോയെ..! പിന്നേ...ഇന്നലത്തെ സംഭവം...കോപ്പാണ്..!!"

ഞാൻ മുഖം കൊടുക്കാതെ കൊടിയിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു കളഞ്ഞു....!

എന്നാൽ മേമ അതങ്ങനെ വിടാൻ തയ്യാറായിരുന്നില്ല. അവരെൻ്റെ മുഖം ബലമായി പിടിച്ച് അവർക്കഭിമുഖമായി തിരിച്ചു പിടിച്ചു. എന്നിട്ടും ആ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിപ്പോകാതെ ഞാൻ കൃഷ്ണമണി ഒരു കോണിലേക്ക് തിരിച്ചു കളഞ്ഞു....!

"അല്ലേ..ഏഹ്..അല്ലേ..?? പിന്നെന്താ കാലത്ത് തന്നെ ഇത്ര മസില് പിടിത്തം..? എന്നോട് മിണ്ടാതെ നടന്നതെന്തിനാ..?"!!

ആ മുഖത്ത് പെട്ടെന്നൊരു കെറുവ് പടർന്നു. കണ്ണുകൾ കുറുകി....!

"". എന്തൊക്കെ സംസാരിച്ചു എന്നിട്ട് മൈൻഡ് ചെയ്തോ നീ..!! ഒപ്പമിരുന്നു കഴിക്കാൻ നോക്കിയപ്പോ കൂടെയിരിക്കാതെ എണീറ്റ് ഹാളിൽ പോയിരുന്നില്ലേ... എന്നിട്ട് ആ ഉന്നച്ചാക്ക് വന്നപ്പോ എന്തൊരു തെളിച്ചമായിരുന്നു ഈ മരമോന്തയ്ക്ക്... എന്നെ കാണുമ്പോഴേക്കും കറുക്കും..."!!

ആ 'ഉന്നച്ചാക്ക്' പ്രയോഗം മിഷേലിനെക്കുറിച്ചാണെന്ന് മനസ്സിലായതോടെ അറിയാതെ ചുണ്ടിലുണർന്ന ചിരി അവർ കാണാതിരിക്കാൻ ഞാൻ മുഖം വശത്തേക്ക് ചെരിച്ചുകളഞ്ഞു.....!

"ഡാ...ഡാ ഡാ...ഇങ്ങോട്ട് മുഖത്തോട്ട് നോക്ക്... മുഖത്തോട്ട്..!!"

ആ കൈവിരലുകൾ എൻ്റെ ഇരു കവിളുകളിലും മുറുകി.