Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 12 [കർണ്ണൻ]

പിടിച്ചു...!

"ഇനി ഞാൻ വിടൂല..മേമ എൻ്റെ കൂടെ കിടന്നാ മതി...എനിക്കിനീം കെട്ടിപ്പിടിക്കണം..!!"

"മതി..ഇനി അങ്ങനൊരു പരിപാടിയില്ല.. വാക്കിനു വിലയില്ലാത്തവൻ..!!"

ആ മുഖത്തൊരു കെറുവ് തെളിഞ്ഞു....!

"എന്റെ മേമക്കുട്ടീ..എത്രയെന്നു വച്ചാ ഇതൊക്കെ ഇങ്ങനെ വെറുതെ കണ്ടാ കിടക്ക്വാ....ഒറക്കം പോലും വരുന്നില്ല...അതുകൊണ്ടാ..!!"

ഞാനാ വയറിലൂടെ കയ്യോടിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു കള്ളച്ചിരി പാസാക്കി...!

"അയ്യാ..അവന്റെയൊരു ചിരി കണ്ടില്ലേ..വഷളൻ..!"

"ശരി ശരി...ഇനി അങ്ങനൊന്നും ചെയ്യില്ല.. വാ.. നമുക്ക് വെറുതെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച കിടന്നുറങ്ങാം..!!

ഞാനൊരു കോമ്പ്രമൈസിന് തയ്യാറായി....!

"അയ്യോ വേണ്ടായേ നീ കയ്യെടുക്ക് ഞാൻ താഴെയെങ്ങാൻ കിടന്നോളാം.!!

അരയിൽ ചുറ്റിയ കൈ പിടിച്ചുമാറ്റാൻ നോക്കിക്കൊണ്ട് മേമ പരിഹാസം പൊഴിച്ചു....!

"ദേ.. ഞാൻ മര്യാദയ്ക്ക് പറയാണ്..ഇങ്ങോട്ട് വന്നു കിടന്നോ..!"

ഞാനൊരു കൂർത്ത നോട്ടത്തോദ് മുന്നറിയിപ്പു കൊടുത്തു....!

"പോടാ ...!!"

പുച്ഛത്തോടെ മേമ എൻ്റെ കയ്യിൽ ബലം പിടിച്ചു....!

പിന്നെ എനിക്കൊന്നും നോക്കാനുണ്ടായിരുന്നില്ല..ഞാനെൻ്റെ ആയുധം പുറത്തെടുത്തു....!

മിന്നൽ വേഗത്തിൽ ആ ഇടുപ്പിലും വയറിലുമൊക്കെ എൻ്റെ കൈ ഓടി നടന്നു. തീരെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ലായിരുന്നതിനാൽ ഇക്കിളിയെടുത്ത് മേമ തുള്ളിപ്പോയി....!

വായ പൊത്തിപ്പിടിച്ച് പുളഞ്ഞു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവർ വെട്ടിയിളകി....!

"മര്യാദയ്ക്ക് ഞാൻ പറഞ്ഞതാണ്.. കേട്ടില്ല...!!"

ഞാനൊരു വൈരാഗ്യ ബുദ്ധിയോടെ ഇക്കിളിപ്പെടുത്തലിന്റെ ശക്തി കൂട്ടി....!

"അയ്യോ കണ്ണാ നിർത്ത് നിർത്ത്..!! ഞാൻ കിടക്കാം.. കിടക്കാം..പ്ലീസ് കിടക്കാം..!!!"

മേമ സാഷ്ടാംഗം വീണു കൊണ്ട് ഒത്തുതീർപ്പിനായി കേണു....!

അത് കേട്ടതോടെ ഞാൻ പെട്ടെന്ന് പണി നിർത്തി. അവസാനം എൻ്റെ വഴിയ്ക്ക് വന്നൂ...!

ഈശ്വരാ..ഇനിയാണ് കളി... പൊളിച്ചു കളി..!

മനസ്സ് ആനന്ദ നൃത്തം ചവിട്ടി, പുതപ്പിനുള്ളിൽ വരാൻ പോകുന്ന സൌഭാഗ്യത്തിന്റെ ലക്ഷണമായി തെയ്യം കളി തുടങ്ങി....!

"എന്നാലും നീയെന്നെ