Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 3 [കർണ്ണൻ]

ഞാൻ ചുമരിൽ ചാരി തലയും താഴ്ത്തി നിന്നു......!

"നീ നീയെന്നെ വളരെ മോശമായിട്ട കാണുന്നത്
പലപ്പോഴും ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. തീരെ ശെരിയല്ലായിരുന്നു നോട്ടം"..!!!!

അവരുടെ സ്വരം ഒരല്പം മയപ്പെട്ടിരുന്നു
ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടാതെ അതെ പോലെ നിന്നതെ ഉള്ളു. എന്നിൽ നിന്നും എന്തെങ്കിലും വരുമോ എന്ന് കാത്തു ഒരു നിമിഷം അവർ മൗന ആയി.പിന്നെ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു.......!

"പെ..പെട്ടന്ന് എനിക്കെന്തോ എന്തോ ദേഷ്യം വന്നു പോയി. കൈ അങ്ങോട്ട്‌ കൊണ്ട് പോകുന്നത് കണ്ടപ്പോ. ഇന്നും ഇന്നലെയുമായി നടന്നതൊക്കെ ഓർത്തപ്പോ ആ ആ വാക്ക് അറിയാതെ പുറത്തു വന്നു പോയതാ"..!!!!

അവർ വല്ലാതെ പതറി കൊണ്ടാണ് അത് പറഞ്ഞത്വാ.ക്കുകൾ പലപ്പോഴും മുറിഞ്ഞു. കുറ്റബോധത്തിന്റെഅലകൾ ആ സ്വരത്തിൽ നല്ലത് പോലെ നിഴലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.....!

"ശെരിയ ഞാൻ നിങ്ങളെ അങ്ങനെ നോക്കിയിട്ടുണ്ട്. മനുഷ്യനാണ് മേമേ.. ഈ കണ്ണെന്നു പറയുന്ന സാധനം അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും ഉരുളുന്നതിനിടയിൽ സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടാകാം. ആ നോട്ടം നിങ്ങളിൽ എത്തുന്ന സമയം മാത്രമായിരിക്കും നിങ്ങളത് ശ്രെധിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക. അതിനു മുൻപ് ഞാൻ ചിലപ്പോ പാടത്തേയ്ക്കോ പറമ്പത്തേയ്ക്കോ ആയിരിക്കും നോക്കിയിട്ടുണ്ടാവുക. കല്ലിലെയ്ക്കോ പുല്ലിലെയ്ക്കോ കിളിയിലെയ്ക്കോ അങ്ങനെ ഏതിലെങ്കിലും ആയിരിക്കും. ഇടയ്ക്കു ആ നോട്ടം നിങ്ങളിലെയ്ക്ക് വരുമ്പോൾ മാത്രം നിങ്ങളത് ശ്രെധിച്ചു. എന്നിട്ടങ്ങു തീരുമാനിച്ചു.എന്റെ മനസ്സിൽ ആ നോട്ടം ആഭാസമല്ല. എനിക്കിഷ്ടപെടുന്ന സന്തോഷം തരുന്ന കാഴ്ചകളിലെയ്ക്ക് നോട്ടം പോകുന്നത് എനിക്കൊരിക്കലും മോശമായി തോന്നുകയുമില്ല.പക്ഷെ നിങ്ങള്ക്ക് പ്രതികരിയ്ക്കാമായിരുന്നു.എന്റെ പ്രവർത്തി നിങ്ങളിൽ അറപ്പുളവാക്കിയിരുന്നെങ്കിൽ ആ സമയത്ത് തന്നെ പ്രതികരിയ്ക്കാമായിരുന്നു. അടിക്കോ ഇടിക്കോ തെറി പറയുകയോ എന്ത് വേണമെങ്കിലും. ഒരു വാക്ക് മറുത്തു പറയാതെ എല്ലാം ഞാൻ ഏറ്റു വാങ്ങുമായിരുന്നു. കേട്ടിരിക്കുമായിരുന്നു.