Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 5 [കർണ്ണൻ]

നേരം കനത്തിൽ എഴുതിയിരുന്ന കണ്മഷിയ്ക്കിടയിലൂടെ ആ അർദ്ധ നീലിമ നയനങ്ങൾ എന്നിലേക്ക് രോമാഞ്ചത്തിൻ്റെ പെരുമഴക്കാലം തന്നെ നിറച്ചു.....!

അല്പം മുൻപ് അവരുടെ മുന്നിലിരുന്നു ചൂളിയതിൻ്റെ ഓർമ്മയൊക്കെ ആ ഒരു ദൃശ്യം മായ്ച്ചു കളഞ്ഞു....!

ഒന്നുമില്ല എന്ന് ഞാൻ കണ്ണടച്ച് കാണിക്കുമ്പോൾ, ഇതുപോലൊരു അപ്‌സരസ്സിനെ വേണ്ടെന്നു വച്ച ആ വില്ലേജ് ഓഫീസർ നാറി എന്തൊരു മൈരനാണെന്ന് അത്ഭുതം കുറിപ്പോയി.....!

എൻ്റെ മുഖത്തപ്പോ വിരിഞ്ഞ ഭാവംകണ്ട് എന്തോ കളിയാക്കുകയാണെന്നു കരുതി അവരെനിക്ക് നേരെ കളിയായി കയ്യോങ്ങി....!

ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ തടയാനെന്ന ഭാവത്തിൽ ഞാനാ കൈപ്പത്തിയിൽ കയറിപ്പിടിച്ചു. ഫോണിലൂടെയുള്ള സംസാരത്തിനിടയിൽ തന്നെ അവർ കൈ മോചിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.....!

എന്നാൽ ഞാൻ വിട്ടില്ല. മെല്ലെ മെല്ലെ ആ ബലംപിടുത്തം കുറഞ്ഞു കുറഞ്ഞു വന്നു. സംസാരവും ചിരിയും മുറുകുന്ന മുറയ്ക്ക് അവർ പിന്നെ അതിൽ ശ്രദ്ധിച്ചതേയില്ല.....!

ചന്ദനം കടഞ്ഞു വച്ചതുപോലുള്ള വെളുത്തു തുടുത്ത ആ വിരലുകളുടെ മിനുപ്പിലൂടെ ഞാനെന്റെ തള്ളവിരൽ കൊണ്ട് മെല്ലെ തഴുകി. എത്ര മനോഹരമായ വിരലുകളാണെന്റെ മേമ്മയ്ക്ക്........!

നടുവിരലിൽ പരന്ന ഷേപ്പിൽ വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന സ്വർണ്ണ മോതിരം കൂടെ ആയപ്പോൾ വർണ്ണനാതീതമായൊരു കാഴ്ച്ച തന്നെയായി അത് മാറുന്നു.......!

പിന്നെയും കുറേനേരം സംസാരിച്ചു കഴിഞ്ഞാണ് മേമ ഫോൺ കട്ട്‌ ചെയ്തത്.അതുവരെയും ആ മുഖത്ത് നിന്നു കണ്ണെടുക്കാതെ ഞാനാ വിരലുകളെ ഓമനിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു......!

“അമ്മയ്ക്ക് സന്തോഷായി..ല്ലേ..."!!

അവർ മുല്ലമൊട്ടു വിരിയുന്നപോലെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ഫോൺ എൻ്റെ നേരെ നീട്ടി....!

"അമ്മയ്ക്ക് ഒന്നൂടെ സന്തോഷാവും ഞാനങ്ങോട്ട് വരാണെന്ന് പറയുമ്പോ..."!!!

ആ മിനുത്ത കൈപ്പത്തിയുടെ പുറമേ മെല്ലെ തഴുകിക്കൊണ്ട് ഞാൻ മുറുമുറുത്തു....!

പെട്ടെന്ന് ആ മുഖമൊന്നു മങ്ങി. അവരെന്നെ വല്ലാത്തൊരു