Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 5 [കർണ്ണൻ]

"പ്ലീസ് മേമേ..വെറും പത്തു സെക്കൻ്റ് പ്ലീസ്..!"

ഞാൻ ശരിക്കും കേണു....!

അവർക്ക് എണീറ്റ് പോകണമെന്ന് അതിയായ ആഗ്രഹമുണ്ട്. എന്നാൽ എന്ത് കൊണ്ടോ അതിന് പറ്റുന്നില്ല. അൽപനേരം എന്തൊക്കെയോ ചിന്തിച്ചിരുന്ന ശേഷം അവരെന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തറഞ്ഞു നോക്കി. എന്തും കേൾക്കാനുള്ള ശക്തി സംഭരിച്ചുള്ള നോട്ടം...!

"മേമേ..."

ആ മൗനം അനുവാദമായെടുത്ത് ഞാൻ നനുത്ത സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു....!

പരസ്പരം കൊരുത്തു നിന്നിരുന്ന കൈപ്പത്തികൾ ഞാൻ മെല്ലെ സ്വതന്ത്രമാക്കി....!

"ആദ്യമെന്നെ ചീത്ത വിളിച്ചപ്പോഴും പിന്നീട് കെട്ടിപ്പിടിച്ചപ്പോഴും ഉമ്മ വച്ചപ്പോഴുമൊന്നും എന്റെ മനസ്സിൽ ഇങ്ങനൊരു തോന്നൽ വന്നിരുന്നില്ല. പക്ഷെ...അതെന്നും ഒരു ശീലമായി മാറിയപ്പോഴാണ് ആദ്യമായി അങ്ങനൊക്കെ...""

"തെറ്റാണെന്നറിയാം..അങ്ങനൊന്നും മനസ്സിൽചിന്തിക്കാൻ പോലും പാടില്ലെന്നറിയാം....പക്ഷേ..! ഓരോ ദിവസവും മേമയിൽ വന്ന മാറ്റങ്ങൾ കണ്ടാൽ ആർക്കും അങ്ങനൊക്കെ തോന്നും... എനിക്കും തോന്നി... പിന്നെ രാത്രികളിൽ ഉറക്കം വരാതെ കിടക്കുമ്പോഴൊക്കെ അത് മാത്രമായി എന്റെ ചിന്ത..! പറയണം തുറന്നു പറയണം. മേമ ഇനിയെങ്കിലും അതറിഞ്ഞ പറ്റൂ മനസ്സങ്ങനെ ആർത്തു വിളിച്ചു..! എൻ്റെ മേമയോട് ഇപ്പൊ..ഈ നിമിഷം ഞാനത് തുറന്നു പറയുകയാണ്...""!!!

സ്നേഹപൂർവ്വം..

കർണ്ണൻ 🙏