Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 6 [കർണ്ണൻ]

നിന്നോട് പറഞ്ഞു തന്നതല്ലേ.. ഓർക്കുന്നില്ലേ !"!!

ആശ്ചര്യത്തോടെ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് മായേച്ചി ഞങ്ങൾക്കരികിലെത്തി....!

ഞാൻ ശരിക്കും വിളറിപ്പോയി. അവർ അങ്ങനൊരു നീക്കം നടത്തുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയതേയില്ല.....!

'"എപ്പോ.. ഹേയ്."..!!!

വിളർച്ച മറയ്ക്കാൻ ഒരു ചിരി ഫിറ്റ് ചെയ്‌തുകൊണ്ട് ഞാനവരെ നോക്കി കണ്ണുരുട്ടി...!

"ആഹഡാ. ഇന്നലെ നമ്മൾ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങിക്കാൻ പോയി വരുമ്പോഴല്ലേ നീ ചോദിച്ചത്.എന്നിട്ട് ഞാനെല്ലാ ഡീറ്റയിൽസും പറഞ്ഞു തന്നല്ലോ..ഓർക്കുന്നില്ലേ.."..!!

ഒരു കുസ്യതിച്ചിരിയോടെ എൻ്റെ കണ്ണുരുട്ടലിനെ അവഗണിച്ചു കൊണ്ട് അവരെനിക്കിട്ട് നല്ലൊരു താങ്ങ് താങ്ങി....!

ഞാനാകെ ക്ഷീണത്തിലായി. കാവ്യയുടെ മുഖഭാവമെന്തെന്ന് നോക്കാനൊന്നും മനസ്സ് വന്നില്ല. പെട്ടെന്ന് തന്നെ പാസ്‌ബുക്കുമായി ഉണ്ടമ്പൊരിയുടെ അടുത്തേക്ക് സ്‌കൂട്ടായി....!

ചരക്കുകൾ എനിക്ക് വീക്ക്നെസ്സായത് നിൻ്റെ ഭാഗ്യം അല്ലേലുയുണ്ടല്ലോ മായേച്ചി ങ്ഹാ...!

മനസ്സ് കൊണ്ട് ഞാൻ മഴയേച്ചിയുടെ മോന്ത പിടച്ച് ടാർ റോട്ടിലിട്ടുരച്ചു....!

അളവ് കണക്കുകൾ ചേർത്തു വാങ്ങി പാത്രവുമെടുത്ത് പെട്ടെന്ന് വണ്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി നിന്നു.....!

ഛെ ...വൈകുന്നേരം കാവ്യയെ എങ്ങനെ ഫേസ് ചെയ്യും അവളുടെ മനസ്സിലും ഞാനിപ്പോ ഒരു കോഴിയായിക്കാണില്ലേ.....!

"ഞാനോടിക്കാം. നിനക്ക് വീട് അറിയില്ലല്ലോ..."!!

മായേച്ചി ഒരു ചെറുചിരിയോടെ വണ്ടിക്കരികിലേക്ക് വന്നു....!

ഞാനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല. എന്ത് മൈര് വേണേ കാണിക്ക് ഞാൻ നിങ്ങളെ വെറുത്ത് പോയി....!.

“കാവ്യേ...അന്നാമ്മച്ചേടത്തി പലഹാരം ഉണ്ടാക്കാറില്ലേ ഇപ്പോഴും..?"!!

പാത്രങ്ങൾ മുന്നിൽ അടുക്കി വച്ച് വണ്ടിയിലേക്ക് കയറുന്നതിനിടയിൽ അവർ കാവ്യയുടെ നേരെ നോക്കി ചോദിച്ചു.....!

"ഉണ്ടേച്ചി. ചിലപ്പോ തീർന്നു കാണും സണ്ടേയല്ലേ..!"

മറുപടി പറയുന്നതിനിടയിൽ ആ നോട്ടം ഒരു മാത്ര എന്നിലേക്കും നീണ്ടു....!

'ആഹ് കണ്ണാ കാവ്യെട വീടിനടുത്തേക്കാട്ടോ നമ്മൾ പോണത്. വിടൊക്കെ ഒന്ന് കണ്ടു വച്ചോ...!

രണ്ടുപേർക്കും