Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 7 [കർണ്ണൻ]

കുത്തിക്കേറി ചാവും..!"

ആ തമാശ അത്രക്കങ്ങ് ഏൽക്കില്ലെന്നാണ് ഞാൻ കരുതിയത്....!

എന്നാൽ എന്നെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് ഗാലറി ആർത്തിരമ്പി. ചിരി സഹിക്ക വയ്യാതെ അവൾ ഇരുകൈകളും കൊണ്ട് വായപൊത്തിപ്പിടിച്ച് കളഞ്ഞു. എന്നിട്ടും ചക്കക്കുരു അടുപ്പിലിട്ടപോലെ ആ ചിരി പൊട്ടിച്ചീറ്റി പുറത്തേക്ക് വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു....!

അതെനിക്ക് കൂടുതൽ ഊർജ്ജം പകർന്നു...!

"ചിരിക്കാൻ പറഞ്ഞതല്ല....കാര്യാ..! അങ്ങനുള്ള പെണ്ണുങ്ങളെ എനിക്ക് ഇഷ്‌ടമേയല്ല...നീ ആള് പൊളിയാ...പിന്നെ...പിന്നൊരു കാര്യം. നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള ഈ അടുപ്പം വച്ച് പറയാ..."

ഞാനൊന്ന് നിർത്തി അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിച്ചെന്ന് അവളുടെ മുന്നിൽ നെഞ്ചോളം വെള്ളത്തിലുള്ള പടവിലിരുന്നു....!

ചിരിയുടെ അലയൊലികൾ അവസാനിക്കാത്ത കണ്ണുകളോടെ അവൾ ബാക്കി കേൾക്കാൻ കൗതുകത്തോടെ കാതോർത്തുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി.....!

"നിന്നെയിങ്ങനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടന്നാലുണ്ടല്ലോ...പിന്നെ വൊള്ളാം വേണ്ട ഭക്ഷണോം വേണ്ട ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അങ്ങനെ കിടക്കാൻ തൊന്നും അത്രേം സുഖായിരിക്കും".!!

അടക്കി പിടിച്ച സ്വരത്തിലാണ് ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഉള്ളിൽ ഒരു പെടപെടപ്പുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അത് പ്രകടമാക്കിയില്ല അവളെ ചാക്കിലാകാനുള്ള അനുകൂല സാഹചര്യം എങ്ങനെയെങ്കിലും മുതലാക്തിയെ പറ്റൂ......!

“യ്യേ..എന്നതൊക്കെയാ പറയുന്നേ ഈ ചേട്ടായി .!"

നാണിച്ച് കുന്തം മറിഞ്ഞുപോയ ഒരു ചിരിയോടെ അവളെന്തോ ഇല പറിച്ച് എനിക്ക് നേരെ എറിഞ്ഞു....!

എന്റമ്മേ..ഇത് വളഞ്ഞു...ഇത് വളഞ്ഞു വഴിക്കായി..!!!!!!!

ന്യൂയറിന് ഫോർട്ട്കൊച്ചിപ്പെട്ടുപോയവനെപ്പോലെ എൻ്റെ മനസ്സ് ആർത്തു തുള്ളി കുന്തളിച്ചു പോയി....!

എങ്കിലും ഞാനാ ആഹ്ലാദം കടിച്ചുപിടിച്ചു നിയന്ത്രിച്ചു നിർത്തി. ചട്ടിയിലെത്തിയതേയുള്ളൂ. വെന്ത് വായിലെത്തുന്നത് വരെ പണികളിനിയും ബാക്കിയാണ്....!

"ഇതാണ്.....ഈ പെണ്ണുങ്ങളോട് സത്യം പറയാനേ പാടില്ല..! പറഞ്ഞാ വിശ്വസിക്കണ്ടേ..!"

ഞാനൊരു കപട ദേഷ്യം ഭാവിച്ചു കൊണ്ട് കൈക്കുമ്പിളിൽ വെള്ളം കോരി അവളുടെ നേരെ തെളിച്ചു...!

പെട്ടെന്ന് ഒരു