Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 7 [കർണ്ണൻ]

വെക്കേണ്ടി വരോ.....!

ഉള്ളിലെ അങ്കലാപ്പ് പുറത്തു കാണിക്കാതെ ഞാൻ വെറുതെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു കാണിച്ചു.....!

ലിസിച്ചേച്ചി ചെറുപയർ കറി ഉണ്ടാക്കി വച്ചിട്ടുണ്ട്. അതും അപ്പവും ചായയും രണ്ടു പേർക്കും സെർവ് ചെയ്ത ശേഷം തിണ്ണയിൽ നിന്നു പാത്രങ്ങളെടുത്ത് കുളിമുറിയുടെ അരികിലുള്ള ടാപ്പിനടുത്തേക്ക് നടന്നു....!

മേമയെ താഴെയെങ്ങും കാണാനേയില്ല. അപ്പൊ ഇപ്പോഴും കിടപ്പ് തന്നെയാവും..പാവം.....!

പാത്രങ്ങൾ കഴുകി വച്ചിട്ട് പോയി നോക്കാം..ഉണങ്ങിപ്പിടിച്ചു പോയാ പിന്നെ വൃത്തിയാക്കിയെടുക്കാൻ നല്ല പാടാണ്....!

രണ്ടു പാത്രവും കഴുകി തിണ്ണയിൽ തന്നെ കമിഴ്ത്തി വച്ച ശേഷം ഞാൻ വേഗം മുകളിലേക്ക് നടന്നു....!

മേമയുടെ മുറിയുടെ വാതിൽ ഇപ്പോഴും ചാരിവച്ച അവസ്ഥയിലാണ്. അങ്ങോട്ട് നടക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ഞാൻ എൻ്റെ മുറിയിൽ കയറി കണ്ണാടിയിൽ ശരിക്കൊന്നു നോക്കി....!

മായേച്ചി എന്തെങ്കിലും അടയാളങ്ങൾ അവശേഷിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ പണിയാവും....!

ഇല്ല കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല..! ചൂണ്ട് സാധാരണത്തേതിലും അല്പം മലർന്നിട്ടുണ്ട് . പിന്നെ അല്പം കളറും കൂടി....!

ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി മേമയുടെ മുറിയുടെ മുന്നിലെത്തി വാതിലിൽ മുട്ടി.....!

അകത്ത് അനക്കമൊന്നുമില്ല. രണ്ടു തവണ വിളിച്ചും നോക്കിയിട്ടും പ്രതികരണമില്ലാതായപ്പോൾ ഞാൻ വാതിൽ തുറന്ന് അകത്തേക്ക് കയറി....!

കമ്പിളി കൊണ്ട് മേലാകെ പുതച്ചു മൂടി ഒരുവശം ചെരിഞ്ഞു കൂനിക്കൂടി കിടക്കുകയാണ് മേമ. എനിക്കാ കിടപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ നെഞ്ചിലൊരു നീറ്റൽ പോലെ തോന്നി. ഇന്നലെ ചെയ്തത് കടുത്ത അപരാധമായിപ്പോയി....!

"മേമേ ...!"

ഞാനവരുടെ തോളിൽ പിടിച്ച് മെല്ലെ വിളിച്ചു.

"ഉംഫ് .!"

ഒരു നേർത്ത മൂളൽ കെട്ടു....!

"മരുന്ന് കഴിക്കണ്ടേ..എണിയ്ക്ക് "..!!!

അവർ അസ്വസ്ഥത നിഴലിച്ച മുഖത്തോടെ മെല്ലെ മലർന്നു കിടന്നു. അപ്പോഴും കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു തന്നെയായിരുന്നു....!

“വാ..എണിക്ക്...!!"