Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 7 [കർണ്ണൻ]

മെല്ലെ ആ പാദത്തിൽ ഒന്ന് തൊട്ടു...!

അവളൊരു അനിഷ്ട‌ം നിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ എന്നെ നോക്കി....!

"ദേണ്ടെ ചേട്ടായി പിന്നേം "..!!!

'അയ്യോ ഇത് അതല്ല കാല് പിടിച്ച് മാപ്പ് പറഞ്ഞതാ "..!!

ഞാനൊരു കുസൃതിയോടെ കൈ പിൻവലിച്ചു...!

"ഇങ്ങനാണോ മാപ്പ് ചോദിക്കുന്നെ..?"

"എങ്ങനെ വേണേലും ചോദിക്കാം...മോള് പറയുന്ന പോലെ..."

ഞാൻ കളിയായി ഒരു ഭവ്യത ഭാവിച്ചു...!

"ഇങ്ങനൊന്നും ചോദിച്ചാ ഞാൻ മാപ്പ് തരത്തില്ല..."

ആ ചുണ്ടിലെ അനിഷ്ട്‌ടം മാറി ആ ചുണ്ടിലിപ്പോ ഒരു കുസൃതി തെളിഞ്ഞിരിക്കുന്നു...!.

ഇത്. ഇതത് തന്നെ... അന്നേരത്തെ എതിർപ്പ് മൂലമുള്ള എൻ്റെ പിൻമാറ്റം അവളും ആഗ്രഹിച്ചു കാണില്ല. അതിലേക്ക് തിരികെയെത്താൻ ഇപ്പൊ എന്നെപ്പോലെ അവളും പരിശ്രമിക്കുകയാണ്.!!

ഇനി മെല്ലെ മെല്ലെ അടുപ്പിക്കാം ധൃതി വേണ്ട!

"എന്നാ ശരിക്കും ചോദിക്കാം എന്ത് ചെയ്യാം. വേറെ വഴിയില്ലാ. '!!

ഒരു ഗതികെട്ട പാവത്താൻ്റെ ഭാവത്തിൽ ഞാൻ മുഖത്തൊരു ശോകം നിറച്ചു...!

ഉള്ളിലെ ഭയമൊക്കെ ആവിയായിപ്പോയിരുന്നു. അവളുടെ പ്രതിഷേധം വെറും ഷോ മാത്രമാണെന്ന് വ്യക്തമായിരിക്കുന്നു. അല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ
ഇത്തരത്തിലൊരു സഭാഷണത്തിന് അവൾ താല്പര്യം കാണിക്കേണ്ട കാര്യമില്ല....!

“ദേ..ശരിക്കും ചോദിക്കാൻ പോവ്വാണ്...പിന്നെ കേട്ടില്ലെന്നു പറയരുത്..."

ഞാൻ രണ്ടു കയ്യും നീട്ടി ആ കൊഴുത്ത കാൽവണ്ണയെ കടന്നു പിടിച്ചു...!

"അറിയാതെ തൊട പിടിച്ചു പോയതിന് എന്നോട് ക്ഷമിക്കേണമേ..!"

പ്രാർത്ഥന ചൊല്ലുന്ന ഈണത്തിൽ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞാനവിടെ ഒന്ന് തഴുകി...!

"അയ്യേ..ചേട്ടായി പിന്നേം നേരത്തെപോലാ..."

അവൾ ഒരു നാണിച്ച ചിരിയോടെ എൻ്റെ കൈ തട്ടിമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ ഇത്തവണ പിൻമാറാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. പെട്ടെന്ന് വലം കൈ ഞാൻ പാവാടയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് നുഴഞ്ഞുകയറ്റി ആ തുടയുടെ