Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 7 [കർണ്ണൻ]
മാംസളതയിൽ വച്ചു....!
"ഹേയ് അല്ല...നേരത്തെ ഞാൻ ഇങ്ങനല്ലേ ചെയ്തെ..."
ഒരു വഷളൻ ചിരിയൊടെ ഞാൻ ചൂണ്ട് കടിച്ചു കാണിച്ചു....!
അവളൊന്നു പതറി.ഒരു നിമിഷത്തേക്ക് ആ മുഖത്തെ പുഞ്ചിരി ഒന്ന് മങ്ങിയെങ്കിലും അടുത്ത ക്ഷണം ആ മുഖമാകെ നിറയുന്ന തരത്തിൽ അത് തിരിച്ചു വന്നു....!
"ചേട്ടായി ഇത് മാപ്പ് പറയലന്നുവല്ല . എനിക്ക് മനസ്സിലായി."..!!
പെണ്ണ് ട്രാക്കിലേക്ക് കയറുകയാണെന്ന് ഒരു ഉന്മാദത്തോടെ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി....!
"സത്യമായും മാപ്പ് പറയാണ്... ദേ നോക്ക്.. ഒന്നൂടെ സ്ട്രോണായി പറയാം "..!!
ഞാൻ മെല്ലെ ആ വെണ്ണത്തുടയുടെ മാംസളമായ ഉൾവശത്തേക്ക് കൈ കയറ്റിക്കൊണ്ട് മെല്ലെ ഒന്ന് പിതുക്കി....!
മിഷേൽ ഷോക്കേറ്റപോലെ ഒന്ന് നടുങ്ങി....!
“വേ..വേണ്ട ചേട്ടായി...ഇങ്ങനൊന്നും വേണ്ട..!"
അവൾ വിറയാർന്ന ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു കൊണ്ട് എൻ്റെ നേരെ ദയനീയമായി നോക്കി....!
ഞാനത് ഗൗനിച്ചതേയില്ല.. കണ്ട അന്ന് തൊട്ടുള്ള കൊതി ഒരു രോഗം പോലെ എന്നെ കീഴ്പ്പെടുത്തുകയാണ്. ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് വികാരതീക്ഷണമായി ഉറ്റുനോക്കിക്കൊണ്ട് ഞാൻ കൈ അല്പം കൂടെ മുകളിലേക്ക് തഴുകിക്കയറ്റി....!
'വേണം എനിക്ക് ഇനീം മാപ്പ് ചോദിക്കണം. പ്ലീസ് എന്നെ തടയല്ലേ നല്ല മോളല്ലേ പ്ലീസ് ചേട്ടായിയ്ക്ക് മാപ്പ് തരാതെ പോവല്ലേ..."!!!
കൊഴുത്ത മാംസളതയുടെ കൊല്ലുന്ന മാർദ്ദവം എന്നെ ശരിക്കും ഉള്ളിൽ അന്ധനാക്കിക്കളഞ്ഞു. ഒരു തമാശരീതിയിലാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും കാമക്കൊടുങ്കാറ്റ് സകലതും തരിപ്പണമാക്കി ആഞ്ഞു വീശുകയാണ്.....!
അടക്കാനാവാത്ത ആർത്തിയോടെ ഇടത്തെ കൈ കൂടെ ഞാനാ തുടയുടെ പുറത്തെ ഭാഗത്ത് ഉഴിഞ്ഞു കയറ്റി....!
"വേണ്ട ചേട്ടായി..പ്ലീസ് ആരെങ്കിലും കാണും..."
ഭയന്നരണ്ട സ്വരത്തിൽ പുലമ്പിക്കൊണ്ട് അവൾ വെട്ടിപ്പുളഞ്ഞ് ചാടിയെഴുന്നേറ്റു....!
അതെനിക്ക് കൂടുതൽ സൗകര്യമായി. ഇരു കൈകളും പാവാടയുടെ
💬 Comments
View all comments