Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 8 [കർണ്ണൻ]

ഉതിരുമ്പോൾ എന്നിലേക്കൊരു തണുപ്പുള്ള സുഖം പടർന്നു പോയിരുന്നു.....!

ആ തളിർമേനിയോടൊട്ടിക്കിടക്കുന്നതിൻ്റെ ഭാവനാ ചിത്രം പോലും ഞരമ്പുകളെ വല്ലാതെ ത്രസിപ്പിക്കുകയാണ്.ഒരുപക്ഷെ ജീവിതത്തിൽ ഏറ്റവും ആനന്ദം അനുഭവിക്കാൻ പോകുന്ന ഒരു നിമിഷവും അതായിരിക്കും....!

ആ അരക്കെട്ടിലേക്ക് കുണ്ണ അമർത്തി വച്ച് നെയ്പാളിയിൽ പൊതിഞ്ഞ ആ പുറം നെഞ്ചിലേക്ക് പറ്റിച്ച് വച്ച് നഗ്നമായ കഴുത്തിലെ നനുത്ത മുടിക്കൂമ്പിലേക്ക് ചൂണ്ടുകൾ ചേർത്ത് തൂവൽപ്പുതപ്പ് പോലുള്ള ആ പതുപതുത്ത വയറിലേക്ക് കൈകൾ ചുറ്റി അങ്ങനെ അങ്ങനെ. ആഹ്.....!

മുണ്ടിനുള്ളിൽ മുണ്ടൂർ മാടൻ കലികൊണ്ട് തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. വെറുമൊരു ചിന്തയ്ക്ക് പോലും വികാരധമനികളെ ഊറ്റം കൊള്ളിക്കാൻ കഴിയുന്നുവെങ്കിൽ അത് യഥാർഥത്തിൽ സംഭവിച്ചാൽ..!!!

"പഴയ സൂക്കേട് പിന്നേം തുടങ്ങുന്നുണ്ടോ ദഹിക്കാത്തചില വാക്കുകളൊക്കെ പുറത്ത് ചാടുന്നുണ്ടല്ലോ"..!!!

കുസൃതി നിറഞ്ഞ ഒരു ഇളം ചിരി മുഖത്തുണ്ടെങ്കിലും അതൊരു താക്കീത് പോലെയാണ് എനിക്ക് അനുഭപ്പെട്ടത്...!

കുറച്ചു ദിവസമായി ഇത്തരത്തിലുള്ള കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഒന്ന് വിട്ടു നിന്നതായിരുന്നു. ദേ.ഇപ്പൊ വീണ്ടും തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.....!

എനിക്ക് ചെറുതല്ലാത്ത ഒരു ദേഷ്യം വന്നുവെങ്കിലും അത് അതേപോലെ പ്രകടിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ തയ്യാറായില്ല. ഇവിടെ ഒരല്പം വിവേകപൂർവ്വം വേണം പെരുമാറാൻ. എന്നും കുന്നും ഇങ്ങനെ മണത്ത് നടന്നാൽ പോരല്ലോ.....!

"അതേ..സൂക്കേട് തന്നാ..'"!!

ഞാനാ കവിളൊന്നു പിച്ചി വലിച്ചു....!

"നിങ്ങടെ കൂടെ കേറിക്കിടന്നാ നേരിട്ട് സ്വർഗത്തിൽ അഡ്‌മിഷൻ കിട്ടുമെന്ന് ന്യൂസ് കണ്ടു."..!!!

"ഉവ്വ് ഇങ്ങ് വാ സ്വർഗത്തിലോട്ടു തന്നെ അയയ്ക്കാം."!!

കണ്ണുകൾ തുറക്കാതെ തന്നെ ഞരക്കം പോലൊരു ചിരിയോടെ അവരെൻ്റെ കൈ പിടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു...!

"ഗ്വാഹ് കണ്ട പടുകിളവികളുടെ കൂടെക്കിടന്ന് കിട്ടുന്ന സ്വർഗമൊന്നും എനിക്ക് വേണ്ട.."!!!!

ഞാനൊരു അടക്കിച്ചിരിയോടെ ഓക്കാനം പോലൊരു ശബ്‌ദമുണ്ടാക്കി....!