Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 8 [കർണ്ണൻ]

'"അത് നിന്റെ് തള്ള. !!"

അവർ കണ്ണുകൾ തുറന്ന് ഒരു കെറുവോടെ നോക്കി.....!

"നിൻ്റെ തള്ളയാവും കിളവി ഞാനല്ല.."!!!

അവരെന്റെ മുട്ടിനു മുകളിലായി തുടയിൽ വൈരാഗ്യത്തോടെ നുള്ളി....!

അതല്പം കനത്തിലുള്ളതായിരുന്നതിനാൽ വേദന കൊണ്ട് ഞാൻ വായ തുറന്നു പോയി....!

അതുകണ്ട് ആത്മനിർവൃതി നിറഞ്ഞൊരു ചിരി ആ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞു..!

"ഔഹ്. ജീവൻ പോയി... കെളവി..!!"

വേദനയുടെ അലകൾ നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ ഞാനവരെ അന്തിച്ചു നോക്കി....!

"നന്നായിപ്പോയി...! നിന്നെ തൊലി പൊളിച്ച് ഉപ്പു പിരട്ടി പാറപ്പുറത്ത് വച്ച് ഉണക്കിയെടുത്ത് കത്തിച്ചു കളയാനുള്ള ദേഷ്യമുണ്ടെനിക്ക്.!!"

പല്ലുകൾ കാണിച്ചുകൊണ്ടൊരു ഇളിയോടെ അവർ ഒരിക്കൽ കൂടെ അതേ ഇടത്ത് നുള്ളി. എന്നാൽ ഇത്തവണ തീരെ ദുർബലമായ രീതിയിലായിരുന്നു അത് ചെയ്തത്....!

"ഉണ്ടാവണമല്ലോ...സത്യം വിളിച്ചു പറയുന്നവരെ സ്നേഹത്തോടെ ചേർത്ത് പിടിക്കാൻ ആരാ തയ്യാറാവ്വ..."!!

അതും പറഞ്ഞ് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ ഞാനെന്റെ ചൂണ്ടുവിരൽ വച്ച് ആ ഇടുപ്പിൽ മെല്ലെയൊന്നു കുത്തി....!

ഒരു നടുക്കത്തോടെ ആ അരക്കെട്ട് ഒന്ന് ഞെട്ടിയുയർന്നു....!

"ദേ.കളിക്കല്ലേ കണ്ണാ.. പനിയാണ് ഓർമ്മ വേണം..!"!!

അപകടം മണത്തപോലൊരു നിഴൽ മൂടിയ ഭാവത്തോടെ അവരൽപം പിന്നോട്ട് നിരങ്ങിക്കിടന്നു.....!

"എങ്ങനെ ഉപ്പു തേച്ച് പാറപ്പുറത്തിട്ടുണക്കി....ആഹ്. പിന്നെ..?"!!

ഞാനൊരു വില്ലൻ ഭാവത്തിൽ ഏതു നേരത്തും ഇക്കിളിപ്പെടുത്താവുന്ന പോലെ കൈ വായുവിലുയർത്തി നിർത്തിക്കൊണ്ട് കാതോർക്കുന്നപോലെ നിന്നു....!

അവരാ കയ്യിലേക്കും എൻ്റെ മുഖത്തേക്കും തെല്ലൊരു പേടിയോടെ മാറിമാറി നോക്കി....!

"കണ്ണാ പ്ലീസ്....തമാശ കളിക്കല്ലേ...ഞാൻ വെറുതെ ഒരു തമാശ പറഞ്ഞതാണേ.."!!!

"തമാശ പറയാൻ നിങ്ങളാര് ബാബു ആന്റണിയോ..!"!!!

"അബദ്ധം പറ്റിപ്പോയി...പ്ലീസ് ക്ഷമിക്ക്..ഈ അവസ്ഥയിൽ മേമയോടിങ്ങനെ ചെയ്യല്ലേ... ഒട്ടും വയാത്തതാ..."!!

പുരുഷുവിന്റെ അനുഗ്രഹം തേടുന്ന