Chapter Title : ഹേമലത എന്റെ മേമ 9 [കർണ്ണൻ]

കളർ നൈറ്റിയിൽ തന്നെയാണ്. കട്ടി കുറഞ്ഞ പ്ലെയിൻ തുണിയായിരുന്നതിനാൽ ഉറക്കത്തിൽ വീണ വടുക്കളൊക്കെ അതിൽ തെളിഞ്ഞു കാണാം.....!

ഞാൻ മെല്ലെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. പെട്ടെന്ന് ഒച്ചയുയർത്തി ഒന്ന് പേടിപ്പിക്കാമെന്നായിരുന്നു ഉദ്ദേശം.....!

എന്നാൽ അത് വേണ്ടി വന്നില്ല.....!

"ഒരഞ്ച് മിനിറ്റ്. ഇതൊന്നു വറവിലിട്ടെടുക്കട്ടെ..!!!"

എന്റെ സാമീപ്യമറിഞ്ഞത് പോലെ മേമയുടെ ശബ്‌ദമുയർന്നു.....!

ഞാൻ ശരിക്കും അത്ഭുതപരതന്ത്രനായി. ഒന്ന് തിരിഞ്ഞതുപോലും നോക്കാതെ ഇതെങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കി!! ?

ഒരു കാറ്റിൻ്റെ ഇളക്കം പോലുമില്ലാതെയായിരുന്നു ഞാനവർക്ക് പിന്നിൽ എത്തിയത്....!

"മേമയൊരു സംഭവാ. ഇതെങ്ങനെ കണ്ടു..?"!!

അത്ഭുതം മറച്ചു വെക്കാതെ തന്നെയാണ് ചോദിച്ചത്.....!

അവർ ഒരു ചിരിയോടെ ഒന്ന് തല ചെരിച്ചു നോക്കി,....!

"അതിന് ആര് കണ്ടു..!"!!!

"പിന്നെ...?"

"അതൊക്കെയുണ്ട്. മന്ത്രമാണ്..പറയാൻ പാടില്ല..!"

ഒരു കുസൃതിയോടെ അവർ മൂക്ക് ചുളിച്ചു കാണിച്ചു.....!

"എന്നാലും ഭയങ്കര കഴിവ് തന്നെ..!"!!

തുടഭാഗം സ്ലാബിലെക്ക് ചാരിക്കൊണ്ടു ഞാൻ ഒരു കെറുവോടെ ആ മൂക്കിൽ പിടിച്ച് ഇളക്കി...!

അവർ അതേ ചിരിയോടെ എൻ്റെ കൈ പിടിച്ചു മാറ്റി....!

"ഇന്നലെ മേമയുടെ കൂടെ കിടന്നിട്ട് തീരെ ഉറക്കം കിട്ടിയില്ല അല്ലെ..."!!

ഒരല്പം ശബ്ദം താഴ്ത്തിയാണ് അവർ ചോദിച്ചു.....!

അമ്മച്ഛനോ അമ്മാമ്മയോ കേൾക്കാതിരിക്കാനുള്ള ഒരു മുൻകരുതൽ പോലെയായിരുന്നു അത്....!

"ഓഹ്...അങ്ങനൊന്നുമില്ല..!"!!

ഒരു കഷണം കൊഴുക്കട്ടെടുത്തു കടിച്ച് വളരേ നിസ്സാരമായാണ് മറുപടി പറഞ്ഞത്. മണത്ത് കണ്ടുപിടിക്കുന്ന ഇനമാണ്...ഇല്ലെന്നു പറഞ്ഞ് ഇനിയും കിട്ടാനുള്ള ആ സുഖം കളയാൻ എനിക്ക് മനസ് വന്നില്ല.....!

"അതി മുഖം കണ്ടാലറിയാം..കണ്ടില്ലേ കണ്ണൊക്കെ..!"!!

അവർ വാത്സല്യത്തോടെ എൻ്റെ മുഖമൊന്നു തടവി....!

"മുളക് മുറിച്ച കയ്യൊന്നുമല്ലല്ലോ..?!"!!

ഞാനൊരു തമാശനിറഞ്ഞ ചിരിയോടെ ചോദിച്ചു.....!

"പോടാ